Jubilees Chapter 6 - መጽሐፈ ኩፋሌ | EOTC Bible

¹በዚህም ሱባዔ ወንድ ልጅን ወለደችለት፥ ከሥራዬ ሁሉና ከኀዘኔ ሁሉ እግዚአብሔርም ከረገማት ምድር የሚያረጋጋኝ ነው ሲል ስሙን ኖኅ አለው። ²በዐሥራ ዘጠነኛው ኢዮቤልዩ መጨረሻ በሰባተኛው ሱባዔ በስድስተኛው ዓመት አዳም ሞተ። ልጆቹም ሁሉ በተፈጠረበት ምድር ቀበሩት። ³እርሱም አስቀድሞ በምድር ተቀበረ፤ ከሺህ ዓመትም ሰባ ዓመትን አጐደለ። ይህችውም በሰማይ ምስክር እንደ አንዲት ቀን ነበረች። ⁴“ከእርሱ በምትበሉበት ቀን ትሞታላችሁ” ተብሎአልና ስለዚህ ዕውቀትን የሚያሳውቅ ዕፅን ስለ በላ ተጻፈ፤ በእርስዋ ሞቶአልና ስለዚህ ነገር የአንዲቱን ቀን ዓመቶች አልጨረሰም። ⁵በዚህ ኢዮቤልዩ መጨረሻ ከአንድ ዓመት በኋላ ቃየን ሞተ፤ ቤቱ በላዩ ተናደ፤ በቤቱም ውስጥ በድንጋዮች ሞተ። አቤልን በድንጋይ ገድሎታልና በእውነት ፍርድ በድንጋይ ሞተ። ⁶ስለዚህ ሰው ባልንጀራውን በሚገድልበት መሣሪያ ይሞት ዘንድ እንዳቈሰለውም ያቈስሉት ዘንድ በሰማይ ጽላት ተጻፈ። ⁷በሃያ አምስተኛው ኢዮቤልዩ ኖኅ ሚስት አገባ። ስምዋም አምዛራ ይባላል። ይህችውም ⁸በመጀመሪያው ዓመት በስድስተኛው ሱባዔ ያፌትን ወለደችለት። ⁹የአዳም ልጆች በምድር ላይ ይበዙ ዘንድ በጀመሩ ጊዜ እንዲህ ሆነ፤ ሴቶች ልጆች ተወለዱላቸው። የእግዚአብሔር መላእክትም በዚህ ኢዮቤልዩ በአንዲቱ ዓመት እነዚህን አዩአቸው። እነዚያ ላዩአቸው መልከ መልካሞች ነበሩና ከመረጡአቸው ሁሉ ሚስቶች ሊሆኑአቸው ወሰዱአቸው፤ ወንዶች ልጆችንም ወለዱላቸው፤ እነዚህም ረዓይት ናቸው። ¹⁰ኀጢአትም በምድር ላይ በዛች፤ ሥጋ ለባሹም ሁሉ ከሰው ጀምሮ እስከ እንስሳና እስከ አራዊት እስከ ወፎችም፥ በምድር ላይ እስከሚኖረውም ሁሉ ድረስ መንገዱን አጠፋ። ሁሉም መንገዳቸውንና ሥርዐታቸውን አጠፉ። እርስ በርሳቸውም ይበላሉ ጀመር። ኀጢአትም በምድር ላይ በዛች። የሰዎችም ሁሉ ዐሳብ፥ በዘመኑ ሁሉ እንዲህ ክፉ ሆነ። ¹¹እግዚአብሔርም ምድርን ተመለከታት፤ እነሆም፥ ጠፍታ ነበር፤ ሰውም ሁሉ ሥርዐቱን አጠፋ፥ ሁላቸውም በምድር ላይ ያለውን ሁሉ በእግዚአብሔር ፊት አከፉት፤ እርሱም ሰውንና በምድር ላይ የፈጠረውን የሥጋ ወገንን ሁሉ አጠፋዋለሁ አለ። ¹²ኖኅ ብቻ በእግዚአብሔር ፊት ባለምዋልነትን አገኘ። ወደ ምድር በሰደዳቸው መላእክቱ ግን ተቈጣ፤ ከሥልጣናቸውም ለይቶ ፈጽሞ ያጠፋቸው ዘንድ አዘዘ። በምድር ጥልቅ ውስጥም አስረን እናግዛቸው ዘንድ አዘዘን። ¹³እነርሱም እነሆ፥ በመካከላቸው ተግዘዋል፤ ብቻቸውንም ነበሩ። ከፊቱም በሰይፍ ያጠፋቸው ዘንድ፥ ከሰማይ በታችም ያርቃቸው ዘንድ በልጆቻቸው ላይ ቃል ወጣ። ¹⁴“እነርሱ ሥጋውያን ናቸውና መንፈሴ በሰው ላይ ለዘለዓለም አያድርም። ዕድሜያቸውም መቶ ሃያ ዓመት ይሁን” አለ። ¹⁵እያንዳንዳቸው ባልንጀሮቻቸውን ይገድሉ ዘንድ በመካከላቸው ሰይፍን ሰደደ። ሁሉም በሰይፍ እስኪጠፉ ድረስ አንዱ ሌላውን ይገድል ዘንድ ጀመሩ፤ ከምድርም ጠፉ፤ አባቶቻቸው ግን ይመለከቱ ነበር። ¹⁶ከዚህ በኋላ መንገዳቸውን ባፋለሱ ሁሉ ላይ ፍርድ ሊሆን እስከ ታላቋ የፍርድ ቀን ድረስ በምድር ጥልቅ ውስጥ ተጋዙ። ሥራቸውም በእግዚአብሔር ፊት ነው፤ ከቦታቸውም ሁሉን አጠፋ፥ በኀጢአታቸውም ሁሉ ያልተፈረደበት ከእነርሱ አንድ ስንኳ አልቀረም። ¹⁷በፍጥረታቸው ሁሉ እስከ ዘለዓለም ድረስ እንዳይበድሉ፥ ሁሉም በየወገኑ በዘመኑ ሁሉ የጽድቅ ሥራን እንዲሠራ ለፍጥረቱ ሁሉ አዲስና እውነተኛ ፍጥረትን ፈጠረላቸው። ¹⁸የሁሉም ቅጣት ተዘጋጀ፥ በሰማይም ጽላት ያለ ዐመፃ ተጻፈ። ሁሉም ጸንተው ይኖሩባት ዘንድ ከተሠራችላቸው ሥርዐታቸው የወጡ ናቸው። ¹⁹ጸንተው ባይኖሩባትም ለፍጥረቱ ሁሉ ለየወገኑም ሁሉ ፍርድ ተጻፈ። በሰማይና በምድር፥ በብርሃንና በጨለማ፥ በሲኦልና በጥልቅም፥ በጨለማም ምንም የለም። ²⁰ፍርዳቸውም ሁሉ ተዘጋጀ፥ የተቀረፀና የተጻፈም ነው። ስለዚህም ታላቁን እንደ ታላቅነቱ፥ ታናሹንም እንደ ታናሽነቱ እያንዳንዱን እንደ ኀጢአቱ ይፈርድበታል። ²¹እርሱ ፊት አይቶ የሚያደላ አይደለም። ለእያንዳንዱም ፍርድ አደርጋለሁ ባለ ጊዜ እርሱ መማለጃን የሚቀበል አይደለም፤ እያንዳንዱም በምድር ያለ ሰው ያለውን ሁሉ ቢሰጥ ፊትን አይቶ አያደላም፤ የእውነት ዳኛ ነውና ከእርሱ መማለጃ አይቀበልም። ²²ይህ በእስራኤል ልጆች ላይ ተጽፎ ተሠራ። በእውነትም ወደ እርሱ ከተመለሱ በደላቸውን ሁሉ ይቅር ይላቸዋል። ኀጢአታቸውንም ሁሉ ያስተሰርይላቸዋል። ²³ከኀጢአታቸውም ሁሉ የተመለሱ ሰዎች ሁሉ በየዓመቱ አንድ ጊዜ ይቅር ይባሉ ዘንድ ተጽፎ ተሠራ። ከጥፋት ውኃም አስቀድሞ ሥርዐታቸውንና ምክራችውን ባጠፉ ሰዎች ሁሉ ላይ ተጻፈ። ²⁴በእርሱ ምክንያት ከጥፋት ውኃ ስላዳናቸው ልጆቹ እርሱ ባለምዋልነትን አግኝቶአልና ከኖኅ ብቻ በቀር እነርሱ ባለምዋልነትን አላገኙም። ስለ እርሱም እንደ ታዘዘ በመንገዱ ሁሉ ልቡ እውነተኛ ናትና ከተሠራለት ሕግ ሁሉ አልወጣም። ²⁵እግዚአብሔርም፥ “በምድር ላይ ያለው ሁሉ ከሰው ጀምሮ እስከ እንስሳና አራዊት፥ እስከ አዕዋፍና በምድር ላይ እስከሚንቀሳቀሰው ድረስ ይጥፉ” አለ። ²⁶ከጥፋት ውኃም ያድነው ዘንድ ኖኅን ለእርሱ መርከብን እንዲሠራ አዘዘው። ²⁷ኖኅም ዓመታት በሚቈጠሩበት በሁለተኛው ኢዮቤልዩ በአምስተኛው ሱባዔ በአምስተኛው ዓመት እንዳዘዘው ሁሉ መርከብን ሠራ። ²⁸በስድስተኛውም ዓመት በሁለተኛው ወር እስከ ዐሥራ ስድስተኛው ቀን ድረስ እርሱ ገባ። ያገባንለትም ሁሉ ወደ መርከብ ገባ። ²⁹እግዚአብሔርም በዐሥራ ሰባተኛው ቀን ማታ መርከቡን በውጭ ዘጋው፤ እግዚአብሔርም ሰባቱን የሰማይ ሻሻቴና ሰፊ የሆነ የጥልቁን ምንጮች አፍ በሰባት ስቍረት ከፈተ። ³⁰ሻሻቴዎችም ከሰማይ አርባ ቀንና አርባ ሌሊት ዝናብን ያወርዱ ዘንድ ጀመሩ። ³¹የጥልቁም ምንጮች ዓለሙ ሁሉ ውኃን እስኪሞላ ድረስ ውኃዎችን ያወጡ ነበር፤ ውኃዎችም በምድር ላይ በዙ፤ ውኃውም በረጅሙ ተራራ ሁሉ ላይ ዐሥራ አምስት ክንድ ከፍ ከፍ አለ። ³²ውኃዎችም ከፍ ከፍ አሉ። መርከቢቱም በምድር ላይ ከፍ ከፍ አለች። በውኃውም ላይ ትመላለስ ነበር፤ ውኃዎችም በምድር ላይ አምስት ወር ማለት መቶ አምሳ ቀን ቈዩ። መርከቢቱም ሄደች፥ ከአራራት ተራራዎችም በአንዱ ሉባር በሚባል ተራራ ራስ ላይ ዐረፈች። ³³በአራተኛውም ወር ሰፊ የሆነ የጥልቁ ምንጮች ተገቱ። የሰማዩም ሻሻቴ ተገታ። ³⁴በሰባተኛውም ወር መባቻ የምድሩ ጥልቅ አፍ ሁሉ ተከፈተ። ውኃዎችም ወደ ታችኛዪቱ ጥልቅ ይወርዱ ጀመር።

መጽሐፈ ኩፋሌ 6