Jubilees Chapter 30 - መጽሐፈ ኩፋሌ | EOTC Bible

¹ዮሴፍም እርስ በርሳቸው የደኅንነትና የሰላም ዐሳብ እንዳላቸው፥ ያም ባይሆን የጠብ ዐሳብ እንዳላቸው፥ ዐሳባቸውን ያውቅ ዘንድ ዐሰበ። ²በቤቱ ላይ የተሾመውንም ሹም፥ “በአቅማዳቸው ሁሉ እህልን ምላላቸው፥ ወርቃቸውንም በየአቅማዳቸው አድርግላቸው፤ የምጠጣበትንም የብሩን ጽዋ በታናሹ ልጅ አቅማዳ አድርገህ ስደዳቸው” አለው። ³እርሱም ዮሴፍ እንዳዘዘው አደረገ። በየአቅማዳውም እህሉን ሁሉ መላ፥ ወርቃቸውንም በየአቅማዳቸው ጨመረላቸው። የብሩንም ጽዋ በብንያም አቅማዳ ጨመረ፤ በነጋም ጊዜ ፈጥነው ሄዱ። ⁴ከዚያም በወጡ ጊዜ እንዲህ ሆነ። ዮሴፍ በቤቱ የተሾመውን ሹም፥ “ፈጥነህ ተከተላቸው፦ በጎ ነገርን ስላደረግሁላችሁ ፋንታ ክፉ ነገር ከፈላችሁኝ፤ ጌታዬም የሚጠጣበትን የብር ጽዋ ሰረቃችሁኝ ብለህ ተከራክረህ ታናሽ ወንድማቸውን መልስልኝ፥ ወደ አደባባይ ሳልወጣ ፈጥነህ አምጣው” አለው። ⁵በኋላቸውም ፈጥኖ ተከትሎ እንዲህ ባለ ነገር ተናገራቸው። እነርሱም አሉት፥ “ለእኛ ለባሪያዎችህ እንዲህ ያለ ነገር አግባባቸው አይደለም። ይህን ነገር አያደርጉም፤ ከጌታህም ቤት ምንም ገንዘብ አይሰርቁም። ⁶እኛ ባሪያዎችህ ቀድሞ በአቅማዳችን ያገኘነውን ወርቃችንን ስንኳ ከከነዓን መልሰናል፥ እንዴት ገንዘብ እንሰርቃለን? እነሆ፥ እኛም አለን፤ አቅማዳችንም አለ፤ በርብር። ⁷ከእኛም ጽዋውን ያገኘህበት አንዱ ሰው ይገደል፤ እኛም አህዮቻችንም ለጌታህ እንገዛ።” ⁸እርሱም አላቸው፥ “ነገሩ እንዲህ አይደለም፤ ጽዋውን ያገኘሁበትን ሰው እርሱን ብቻ ይዤ አገልጋይ አደርገዋለሁ፤ ⁹እናንተ ግን በሰላም ወደ ቤታችሁ ተመለሱ።” ¹⁰ገንዘባቸውንም ሲበረብር ከትልቁ ጀምሮ በታናሹ ጨረሰ፤ በታናሹም በብንያም አቅማዳ ተገኘ። ደንግጠውም ልብሶቻቸውን ቀደዱ። አህዮቻቸውንም ጭነው ወደ ከተማ ተመለሱ። ወደ ዮሴፍም ቤት ደረሱ። ሁሉም በግንባራቸው በምድር ላይ ተደፍተው ሰገዱለት። ¹¹ዮሴፍም፥ “ክፉ አደረጋችሁ” አላቸው። እነርሱም አሉ፥ “ምን እንናገራለን? ምንስ እንመልሳለን? አንተ ጌታችን የእኛን የአገልጋዮችህን በደል አገኘህብን፤ ¹²እነሆ፥ እኛ ለጌታችን ባሪያዎች ነን፤ አህዮቻችንም ለአንተ ናቸው።” ¹³ዮሴፍም አላቸው፥ “እኔስ እግዚአብሔርን እፈራለሁ፤ እናንተም ወደ ሀገራችሁ ሂዱ፥ ክፉ ሥራ ሠርቶአልና ወንድማችሁ ብቻ ተገዢ ይሁን፤ ሰው ጽዋውን እንደሚወድ፥ እኔም በዚህ ጽዋ እንደምጠጣ አታውቁምን? እርሱንም ሰረቃችሁኝ።” ¹⁴ይሁዳም አለ፥ “ጌታዬ፥ አንተ በጆሮህ እየሰማህ አንድ ቃል ልናገር። የዚህ የአገልጋይህ እናት ለአባታችን ሁለት ልጆች ወለደች፤ አንዱ ወጥቶ ጠፋ፤ ያገኘውም የለም፤ ይህ ግን ለእናቱ እርሱ ብቻ ቀርቶአል። ¹⁵አገልጋይህ አባታችንም ይወደዋል። ልቡናውም ከዚህ ከልጁ ልቡና ጋር የታሰረች ናት። ወደ ባሪያህ ወደ አባታችን ብንሄድ፥ ይህም ሕፃን ከእኛ ጋር ካልሄደ ይሞታል። ¹⁶ለሞት እስኪደርስ ድረስ አባታችንን በኀዘን እንገድላለን። ነገር ግን እኔ አገልጋይህ ስለዚህ ልጅ ፋንታ ለጌታዬ ተገዥ ሆኜ ልኑር፤ ልጁም ከወንድሞቹ ጋር ይሂድ። ከአገልጋይህ አባታችን እጅ ዋስ ሆኜ አምጥቼዋለሁና እኔ አገልጋይህ መልሼ ባልወስደው በዘመኑ ሁሉ አባታችንን እበድላለሁ።” ¹⁷ዮሴፍም የሁሉ ልቡና አንዱ ከአንዱ ጋር በበጎ ነገር እኩል እንደ ሆነ ባየ ጊዜ መታገሥ ተሳነው። ¹⁸እርሱም ዮሴፍ እንደ ሆነ ነገራቸው፥ በዕብራይስጥም ቋንቋ ከእነርሱ ጋር ተነጋገረ። አንገታቸውንም አቅፎ አለቀሰ። እነርሱ ግን አላወቁትም ነበር፤ እነርሱም ያለቅሱ ጀመር። ¹⁹እርሱም አላቸው “በእኔ አታልቅሱ፥ አባቴን ፈጥናችሁ ወደ እኔ አምጡት፤ ሳልሞትም አባቴን ልየው፥ የወንድሜ የብንያምም ዐይኖች እያዩ ልየው። ይህ የራቡ ዘመን እነሆ፥ ሁለተኛ ዓመት ነው። ገናም አምስት ዓመት አለ፤ አዝመራ የለም፥ የእንጨት ፍሬም የለም፥ እርሻም የለም። እናንተም ከጓዛችሁ ጋር ፈጥናችሁ ኑ፤ በራብም አትሙቱ። ስለ ጓዛችሁም አትጨነቁ። ²⁰ብዙ ወገኖች ይድኑ ዘንድ እግዚአብሔር እኔን አስቀድሞ ለማዘጋጀት ልኮኛልና። እኔም ገና በሕይወት እንዳለሁ ለአባቴ ንገሩት። ²¹ለፈርዖን እንደ አባቱ እሆን ዘንድ፥ በቤቱና በግብፅ ሀገርም ሁሉ እሠለጥን ዘንድ እግዚአብሔር እንደ ሾመኝ እነሆ፥ እናንተ ታያላችሁ። ²²ለአባቴም፦ ጌትነቴን ሁሉ፥ እግዚአብሔርም የሰጠኝን ብልጽግናና ክብርን ሁሉ ንገሩት።” ²³በፈርዖንም ትእዛዝ ለመንገድ ሰረገላዎችንና ስንቅን ሰጣቸው። ለሁሉም አራት ኅብር ያለው ልብስና ብርን ሰጣቸው። ለአባታቸውም ልብስና ብርን፥ ስንዴ የሚወስዱባቸውንም ዐሥር አህዮች ላከ። አሰናበታቸውም። ²⁴ወጥተውም ለአባታቸው፥ ዮሴፍ በሕይወት እንደ አለ፥ በምድር ላሉ አሕዛብ ሁሉ ስንዴን እንደሚሰፍር፥ በግብፅ ሀገር ሁሉም ላይ እንደ ሠለጠነ ነገሩት። ²⁵አባታቸው ግን ልቡናው ደንግጦአልና አላመናቸውም። ²⁶ከዚህ በኋላ ዮሴፍ የላከለትን ሰረገላዎች አይቶ ሰውነቱ እንደ ገና ታደሰ። ²⁷እርሱም አለ፥ “ይህ ለእኔ ታላቅ ነው። ዮሴፍ ሕያው ነውና ሳልሞት ወርጄ ልየው” አለ። ²⁸ያዕቆብም በሦስተኛው ወር መባቻ ከከንዓን ከቤቱ ተነሥቶ በቤርሳቤህ ጎዳና ሄደ። በዚህም ወር በሰባተኛው ቀን ለአባቱ ለይስሐቅ አምላክ መሥዋዕትን ሠዋ። ²⁹ያዕቆብም በቤቴል ያየውን ሕልም ዐሰበ፥ ወደ ግብፅ መውረድንም ፈራ። ዮሴፍ ወደ እርሱ እንዲመጣ እርሱም ወደ ግበፅ እንዳይወርድ ይልክበት ዘንድ ሲያስብ ሰነበተ።

መጽሐፈ ኩፋሌ 30