Jubilees Chapter 19 - መጽሐፈ ኩፋሌ | EOTC Bible

¹በዚህ ኢዮቤልዩ፥ በዚህ ሱባዔ በሁለተኛው ዓመት ርብቃ ልጅዋን ያዕቆብን ጠርታ ተናገረችው፤ እንዲህም አለችው፥ “ልጄ ሆይ፥ ከከነዓን ሴቶች ሁለት ሚስቶችን እንዳገባ እንደ ወንድምህ እንደ ዔሳው ከከነዓን ልጆች ሚስት አታግባ። ሥራቸው ሁሉ ዝሙትና መዳራት ነውና በሚያጸይፍ ሥራቸው ሁሉ ሰውነቴን አሳዘኗት፤ ሥራቸው ክፉ ነውና በእነርሱ ምንም እውነት የለም። ²ልጄ ሆይ፥ እኔ እጅግ እወድሃለሁ። ልቡናዬና ቸርነቴ በቀኑ ጊዜና በሌሊቱ ጥበቃ ይመርቁሃል። ³አሁንም፥ ልጄ ሆይ፥ ቃሌን ስማ፤ የእኔን የእናትህንም ፈቃድ አድርግ። ከአባትህ ቤት በቀር፥ ከአባትህም ወገን በቀር ከዚህ ሀገር ሴቶች ልጆች ሚስትን አታግባ። የምታገባትንም ከአባቴ ወገን አግባ። ልዑል አምላክም ይባርክሃል፤ ልጆችህም የእውነት ልጆች ይሆናሉ፤ ዘርህም ቅዱስ ይሆናል።” ⁴ከዚህ በኋላ ያዕቆብ ከእናቱ ከርብቃ ጋራ ተነጋገረ፤ እንዲህም አላት፥ “እናቴ፥ እነሆ፥ እኔ የዘጠኝ ሱባዔ ዓመት ሰው ነኝ፤ ምንም ምን ሴት አላውቅም፤ አልዳሰስሁም፤ አላጨሁምም። ከከነዓን ወገን ልጆች ምንም ምን ሴት እንዳላገባ እንደ አዘዘኝ ከአባታችን ከአብርሃም ነገር የተነሣ አስባለሁና፥ ከከነዓን ልጆች ወገን ሁሉ ሚስት አገባ ዘንድ አላስብም። ከአባቴ ወገን ልጆች ከዘመዶች ሚስት አገባለሁና። ⁵ለወንድምሽ ለላባ ሴቶች ልጆች እንደ ተወለዱለት አስቀድሜ ሰማሁ። ከእነርሱም ሚስት አገባ ዘንድ ልቡናዬን በእነርሱ ላይ አሳረፍኩ። ⁶ስለዚህም እንዳልበድል፥ በመንገዴም ሁሉ በሕይወቴ ዘመን እንዳልጠፋ በሰውነቴ ተጠበቅሁ፤ ስለ መዳራትና ስለ ዝሙት አባቴ አብርሃም አብዝቶ አዝዞኛልና፥ ከዚህም ሁሉ ጋር ይህን አዝዞኛልና። ወንድሜ የሁለቱን ሚስቶቹን እኅት አንዲቱን አግባ እያለ ሲከራከረኝና ሲናገረኝ ሃያ ሁለት ዓመቱ ነው። ⁷“እኔም ወንድሜ እንዳደረገው አደርግ ዘንድ አልወድም፤ ባለ ዘመኔ ሁሉ ከከነዓን ሴቶች ልጆች ሁሉ ሚስት እንዳላገባ፥ ወንድሜ ክፉ ሥራ እንደ ሠራ እኔም ክፉ ሥራ እንዳልሠራ በፊትሽ እምላለሁ። እናቴ፥ አትፍሪ፤ ፈቃድሽን እንደማደርግ፥ በቅንነትም እንደምሄድ፥ መንገዴንም ለዘለዓለም እንደማላጠፋ እመኚ።” ⁸ከዚህም በኋላ አንገቷን ወደ ሰማይ አቀናች፤ እጆችዋንም ዘረጋች፤ አፍዋንም ከፍታ ሰማይንና ምድርን የፈጠረ ልዑል አምላክን አመሰገነችው፤ ፍጹም ምስጋናንም አቀረበችለት። ⁹እንዲህም አለች፥ “ንጹሕ ልጅና ቅዱስ ዘርን ያዕቆብን የሰጠኝ አምላኬ እግዚአብሔር ይመስገን፤ ስሙም ለዘለዓለም ይባረክ። የአንተ ነውና በዘለዓለም ትውልድ ሁሉ እስከ ብዙ ዘመን ድረስ ልጁ ለአንተ ይሁን። ¹⁰አቤቱ፥ ባርከው። እመርቀውም ዘንድ በአንደበቴ የጽድቅ በረከትን አኑር።” ¹¹ያንጊዜም መንፈስ ቅዱስ ወርዶ በአንደበቷ አናገራት፤ ሁለቱን እጆችዋንም በያዕቆብ ራስ ላይ አኖረች። እንዲህም አለች፥ “የጽድቅ ጌታ፥ የዓለማት አምላክ አንተ የተመሰገንህ ነህ። ¹²ልጄ ሆይ ከሰው ልጅ ሁሉ ለይቶ አንተን ይባርክ። የጽድቅን መንገድ ይስጥህ፤ ለዘርህም ጽድቅን ይግለጥለት፤ በሕይወትህ ሳለህም ልጆችህን ያብዛልህ፤ በዓመቱም ወሮች ቍጥር ዐሥራ ሁለት ይሁኑ። ልጆቻቸውም ይብዙ፤ ከሰማይ ከዋክብት ይልቅ ይብዙ፤ ቍጥራቸውም ከባሕር አሸዋ ይብዛ። ለአብርሃም ይሰጣት ዘንድ፥ ከእርሱም በኋላ በዘመኑ ሁሉ ለዘሩ ይሰጣቸው ዘንድ እንደ ተናገረ ያችን የተወደደች ምድር ይስጣቸው። ¹³ለዘለዓለም እጅ አድርገው ይዘዋት ይኑሩ። ልጄ ሆይ፥ በሕይወት ሳለሁ የተባረከ ልጅን ልይ፤ ዘርህ ሁሉ የተባረከና፥ የተቀደሰ ዘር ይሁን፤ በሕይወቷ ሳለች የእናትህን ልቡና እንዳሳረፍህ የእናትህ ማኅፀን እንዲህ ትመርቅህ፤ ማኅፀኔና ጡቴ አንተን ይመርቁ፤ አፌና አንደበቴም ፈጽመው አንተን ያመስግኑ፤ ፈጽመህ ብዛ፤ በዓለሙም ሁሉ ምላ። ዘርህም በሰማይና በምድር ስፋት በዓለሙ ሁሉ ፍጹም ይሁን፤ ዘርህንም ደስ ይበለው። ¹⁴በታላቅ ሰላም ቀንም ሰላም ይሁንለት። ስምህና ዘርህ እስከ ብዙ ዘመን ድረስ ይኑር፤ ልዑል አምላክም አምላካቸው ይሁን፤ የጽድቅ አምላክም ከእነርሱ ጋር ይኑር። መቅደሱም በዓለሙ ሁሉ በእነርሱ ይሠራ። የሚመርቅህ የተመረቀ ይሁን፤ በሐሰት የምትረግምህ ሰውነት ሁሉ የተረገመች ትሁን፤” ¹⁵እርሷም ሳመችው፤ እንዲህም አለችው፥ “የእናትህ ልቡና እንደሚወድህ፥ ማኅፀንዋም በአንተ ደስ እንደሚለው፥ እንደሚመርቅህም የዓለሙ ሁሉ ጌታ አንተን ይውደድህ።” ከዚያ በኋላ ከመመረቅ ዝም አለች። ¹⁶በዚህ ሱባዔ በሰባተኛው ዓመት ይስሐቅ ታላቁን ልጁን ዔሳውን ጠርቶ እንዲህ አለው፥ “ልጄ ሆይ፥ እኔ አረጀሁ፤ እነሆ፥ ዐይኖች ለማየት ፈዝዘዋል፤ የምሞትባትን ቀን አላውቅም። ¹⁷አሁንም የምታድንበትን ጦርህንና ጎራንጎሬህን፥ ቀስትህንም ይዘህ ወደ ምድረ በዳ ውጣ። አደንም አድነህና አጥምደህ አምጣልኝ፤ ልጄ! ሰውነቴ የምትወድደውን መብል አዘጋጅተህ እበላ ዘንድ አምጣልኝ፤ ሳልሞትም ሰውነቴ ትመርቅህ” አለው። ርብቃም ይስሐቅ ለዔሳው ሲነግረው ነገሩን ትሰማ ነበር። ¹⁸ዔሳውም አጥምዶ ይይዝና ለአባቱ ያመጣ ዘንድ ወደ ምድረ በዳ ገሥግሦ ሄደ። ¹⁹ርብቃም ልጅዋን ያዕቆብን ጠርታ እንዲህ አለችው፥ “አባትህ ይስሐቅ፦ አደን አድነህ አምጥተህ የምበላውን አዘጋጅልኝ፤ በልች ሳልሞት በእግዚአብሔር ፊት ልመርቅህ ብሎ ከወንድምህ ከዔሳው ጋር ሲነጋገር ሰማሁት። ²⁰አሁንም፥ ልጄ ሆይ፥ እኔ የማዝዝህን ነገር ስማ፤ ወደ መንጋህ ሄደህ የአማሩ ሁለት የፍየል ጠቦቶችን አምጣልኝ፤ እንደሚወድደውም አድርጌ ለአባትህ ምግብ ላዘጋጃቸው፤ ሳይሞትም በእግዚአብሔር ፊት ይመርቅህ ዘንድ፥ ለአባትህ አቅርበህለት ይብላ፤ የተመረቅህም ትሆናለህ።” ²¹ያዕቆብም እናቱ ርብቃን እንዲህ አላት፥ “አባቴ ስለሚበላውና ደስ ስለሚያሰኘው ሁሉ አልሸልግም። ነገር ግን እናቴ! ቃሌን እንዳያስተውለው እፈራለሁ። ይዳስሰኝም ዘንድ ይወድ ይሆናል። እኔ ጠጕር እንደሌለኝ፥ ወንድሜ ዔሳውም ጠጕራም እንደ ሆነ አንቺ ታውቂያለሽ፤ በፊቱ የምንቀውና ያላዘዘኝን የምሠራ ይመስለዋል፤ ይቈጣኛል፤ በረከትን ያይደለ ርግማንን በእኔ ላይ አመጣለሁ።” ²²እናቱ ርብቃም፥ “ልጄ ሆይ፥ ነገሬን ስማ እንጂ መርገምህ በእኔ ይሁን” አለችው፤ ያዕቆብም የእናቱን የርብቃን ቃል ሰማ፤ ሄዶም ያማሩና የሰቡ ሁለት የፍየል ጠቦቶችን አመጣ፤ ወደ እናቱም አቀረባቸው፤ እናቱም ይስሐቅ እንደሚወደው አድርጋ አዘጋጀቻቸው። ²³ርብቃም የሚወደድ ከእርስዋ ዘንድ በቤቷ ያለውን የታላቁን ልጅዋን የዔሳውን ልብስ አምጥታ ለታናሹ ልጅዋ ለያዕቆብ አለበሰችው፤ የፍየሉን ጠቦት፤ ቍርበቶችንም በእጁ ላይ አኖረች፤ በሰውነቱና በአንገቱ ላይ አለበሰችው። ያዘጋጀቻቸውን ዳቦውንና ወጡንም ለልጅዋ ለያዕቆብ ሰጠችው። ²⁴ያዕቆብም ወደ አባቱ ወደ ይስሐቅ ገብቶ፥ “እኔ ልጅህ እንዳልኸኝ አደረግሁልህ፥ ተነሥተህ ተቀመጥ፤ አባቴ ሆይ፥ ሰውነትህ ትመርቀኝ ዘንድ አጥምጄ ከአመጣሁልህ ብላ” አለው። ²⁵ይስሐቅም ልጁን፥ “ልጄ ሆይ! እንዲህ ፈጥነህ ያመጣህበት ምክንያት ምንድን ነው?” አለው። ያዕቆብም፥ “አምላክህ በፊቴ ያስገኘልኝን አመጣሁ” አለው። ²⁶ይስሐቅም፥ “አንተ ልጄ ዔሳው እንደ ሆንህ፥ እንዳይደለህም ቅረበኝ፤ ልዳስህ” አለው። ²⁷ያዕቆብም ወደ አባቱ ወደ ይስሐቅ ቀረበ፤ ዳሰሰውም። “ቃልህስ የያዕቆብን ቃል ይመስላል፤ እጆችህ ግን የዔሳውን እጆች ይመስላሉ” አለው፤ ²⁸ከእግዚአብሔር ታዝዞ ልቡናው ወደ ያዕቆብ የሚመለስበት ጊዜ ነውና አላወቀውም። ²⁹ይመርቀውም ዘንድ እጆቹ እንደ ዔሳው እጆች ጠጕራም ናቸውና ይስሐቅ አላወቀም። ³⁰“አንተ ልጄ ዔሳው ነህን?” አለው፤ እሱም፥ “አዎ፥ እኔ ልጅህ ዔሳው ነኝ” አለው። “ሰውነቴ ትመርቅህ ዘንድ ልጄ አድነህ ካመጣኸው አቅርብልኝ ልብላ” አለው። ³¹መብሉንም አቀረበለትና በላ። ወይንንም አቀረበለትና ጠጣ። ³²አባቱ ይስሐቅም፥ “ልጄ ሆይ! ቀርበህ ሳመኝ” አለው። ³³ቀርቦም ሳመው። ደስ የሚያሰኝ የልብሱን መዓዛ አሸተተ። መረቀውም። እንዲህም አለ፥ “እነሆ፥ የልጄ የልብሱ መዓዛ እግዚአብሔር እንደ ባረከው እንደ መስክ መዓዛ ነው። እግዚአብሔር ይስጥህ፤ ከሰማይ ጠልና ከምድር ጠል ያብዛህ፤ ስንዴውንና ዘይቱን ያብዛልህ። ³⁴አሕዛብ ይገዙልህ፤ ሕዝቡም ይስገዱልህ፤ ለወንድምህም ጌታ ሁነው፤ የእናትህም ልጆች ይስገዱልህ። እግዚአብሔር እኔን የባረከባቸው፥ አባቴ አብርሃምንም የባረከባቸው በረከቶች ሁሉ ለአንተ ይሁኑህ፤ እስከ ዘለዓለምም ድረስ ለልጆችህ ይሁኑ። የሚረግምህ የተረገመ ነው፥ የሚመርቅህም የተመረቀ ነው” አለው። ³⁵ይስሐቅ ልጁን ያዕቆብን መርቆት ከጨረሰ በኋላ እንዲህ ሆነ። ³⁶ከወጣም በኋላ እንዲህ ሆነ፤ ያዕቆብም ከአባቱ ከይስሐቅ ዘንድ ወጥቶ ተሸሸገ። ወንድሙ ዔሳው ግን ከአደኑ ደረሰ፤ እርሱም መብልን አዘጋጅቶ ለአባቱ አቀረበ፤ አባቱንም፥ “አባቴ ሆይ፥ ሰውነትህ ትመርቀኝ ዘንድ አደን አድኜ ከአመጣሁልህ ተነሥ ብላ” አለው። ³⁷አባቱ ይስሐቅም፥ “አንተ ማን ነህ?” አለው። “እኔ የበኵር ልጅህ ዔሳው ነኝ፤ እንዳዘዝኸኝ አደረግሁ” አለው። ³⁸ይስሐቅም እጅግ ፈጽሞ ተደነቀ፥ “አደን አድኖ አምጥቶልኝ አንተ ሳትመጣ ከሁሉ በልች የመረቅሁት ይህ ማን ነው? የተመረቀ ይሁን፤ ዘሩም እስከ ዘለዓለም ድረስ የተመረቀ ይሁን” አለው። ³⁹ዔሳውም የአባቱን የይስሐቅን ነገር በሰማ ጊዜ እንዲህ ሆነ። በታላቅ ቃል እጅግ ምርር ብሎ ጮኸ፤ አባቱን፥ “አባቴ ሆይ፥ እኔንም መርቀኝ” አለው። ⁴⁰“ወንድምህ በተንኰል መጥቶ በረከትህን ወሰደብህ፤” አለው። ⁴¹“ያዕቆብ ተብሎ በተጠራበት ስሙ እንዳሰነካከለኝ ዛሬ ዐወቅሁ። እነሆ፥ ይህ ሁለተኛው ነው። ቀድሞ ብኵርናዬን ወሰደብኝ፤ ዛሬም በረከቴን ወሰደብኝ፤ አባቴ፥ ምርቃትን አላስቀረህልኝምን?” አለ። ⁴²ይስሐቅም ለዔሳው እንዲህ ብሎ መለሰለት፥ “እነሆ፥ ለአንተ ጌታ አድርጌ ሾምሁት፤ ወንድሞቹንም ሁሉ ተገዢ ይሆኑት ዘንድ ሰጠሁት። ወይኑንና ስንዴውን፥ ዘይቱንም በማብዛት አፀናሁት። ልጄ ሆይ፥ ዛሬ ለአንተ ምን ላድርግልህ?” ⁴³ዔሳውም አባቱ ይስሐቅን፥ “አባቴ፥ በረከትህ አንዲት ብቻ ናትን? አባቴ ሆይ፥ እኔንም ባርከኝ” አለው። ዔሳውም ቃሉን አሰምቶ አለቀሰ። ⁴⁴ይስሐቅም መለሰለት እንዲህም አለው፥ “እነሆ፥ ኑሮህ ከምድር ጠል፥ በላይም ከሰማይ ጠል ይሁን፥ በሰይፍህም ኑር፤ ለወንድምህ ተገዛ። ⁴⁵እምቢ ብትል ግን፥ ቀንበሩንም ከአንገትህ ብታርቅ ያንጊዜ ለሞት የሚያበቃ በደልን ሁሉ ትበድላለህ። ዘርህም ሁሉ ከሰማይ በታች ይጠፋል።” ⁴⁶ዔሳውም አባቱ ስለ መረቀው ምርቃት ያዕቆብን ይጣላው ነበር። በልቡም እንዲህ አለ፥ “የአባቴ የልቅሶው ቀን አሁን ይደርሳል፤ ወንድሜ ያዕቆብን እገድለዋለሁ።” የታላቁ ልጅዋ የዔሳውም ነገር ለርብቃ በሕልም ተነገራት። ⁴⁷ርብቃም ልካ ታናሹን ልጅዋን ያዕቆብን ጠራችው፤ እንዲህም አለችው፥ “እነሆ፥ ወንድምህ ዔሳው ይገድልህ ዘንድ ቂም ይዞአል፤ አሁንም፥ ልጄ ሆይ፥ ቃሌን ስማ፤ ተነሥተህ ወደ ወንድሜ ወደ ላባ ወደ ካራን ሽሽ፤ የወንድምህ ቍጣ እስኪመለስ ድረስ ጥቂት ቀን ከእርሱ ጋር ተቀመጥ። ከአንተ ቍጣውን ይተዋል፤ ያደረግኸውንም ይረሳዋል፤ እኔም ልኬ በዚያ እቀበልሃለሁ።” ⁴⁸ያዕቆብም፥ “አልፈራም፤ ይገድለኝ ዘንድ ቢወድድም እገድለዋለሁ” አለ። ⁴⁹“ሁለታችሁን ልጆችን ሁሉ በአንዲት ቀን አጥቼ የወላድ መካን እንዳልሆን ሂድ” አለችው። ⁵⁰ያዕቆብም እናቱን ርብቃን እንዲህ አላት፥ “አባቴ እንደ አረጀ እነሆ፥ አንቺ ታውቂያለሽ፤ ዐይኖቹም ፈዝዘዋልና አያይም። ⁵¹ከእናንተ ተለይቼ ትቼው ብሄድ በፊቱ ክፉ ይሆናል፤ አባቴም ተቈጥቶ ይረግመኛልና አልሄድም፤ ቢያሰናብተኝ ግን ያንጊዜ እሄዳለሁ፤” አላት። ⁵²ርብቃም ያዕቆብን፥ “እኔ ገብች እነግረዋለሁ፤ ያሰናብትሃልም” አለችው። ⁵³ርብቃም ወደ ይስሐቅ ገብታ ይስሐቅን እንዲህ አለችው፥ “ዔሳው ለእርሱ ሚስት አድርጎ ከአገባቸው ከሁለቱ ከኬጢ ልጆች የተነሣ ኑሮዬን ጠላሁ፤ ያዕቆብ እንደነዚህ ከአሉ ከሀገሪቱ ሴቶች ልጆች ለእርሱ ሚስት ከአገባ የከነዓን ሴቶች ልጆች ክፉዎች ናቸውና እንደ ምን እኖራለሁ?” ⁵⁴ይስሐቅም ልጁን ያዕቆብን ጠርቶ መረቀው፤ መከረውም፥ “ከከነዓን ሴቶች ልጆች ሁሉ ሚስት አታግባ፥ ተነሥተህ ወደ መስጴጦምያ ወደ እናትህ አባት ወደ ባቱኤል ቤት ሂድ፤ ⁵⁵ከዚያም ከእናትህ ወንድም ከላባ ሴቶች ልጆች ሚስት አግባ። የሰማይ አምላክ ይባርክህ። ፈጽሞም ያብዛህ። የአሕዛብ ጌታ ሁን። ተሰድደህ ትኖርባት የነበረች ሀገርን፥ እግዚአብሔርም ለአብርሃም የሰጣትን ምድር ሁላ ትወርሳት ዘንድ የአባቴን የአብርሃምን በረከት ለአንተና ከአንተም በኋላ ለዘርህ ይስጥህ። ልጄ ሆይ፥ በሰላም ሂድ” አለው፥ ⁵⁶ይስሐቅም ያዕቆብን አሰናበተው። ወደ ያዕቆብ እናት ወደ ርብቃ ወንድም ወደ ሶርያዊው ሰው ወደ ባቱኤል ልጅ ወደ ላባ ዘንድ ወደ መስጴጦምያ ሄደ። ⁵⁷ያዕቆብ ወደ መስጴጦምያ ለመሄድ ከተነሣ በኋላ እንዲህ ሆነ። ልጅዋ ከሄደ በኋላ የርብቃ ልብዋ አዝኖ ታለቅስ ነበር። ⁵⁸ይስሐቅም ርብቃን፥ “እኅቴ ሆይ ስለ ልጂሽ ስለ ያዕቆብ አታልቅሺ። በሰላም ሄዶ በሰላም ይመለሳልና፤ ልዑል አምላክም ከክፉ ሁሉ ይጠብቀዋልና፤ ከእርሱም ጋር ይኖራል፤ በዘመኑም ሁሉ አይለየውም፤ ወደ እኛ በሰላም እስኪመለስ ድረስ በሄደበት ሁሉ ጎዳናው እንዲቀናለት አውቃለሁና። ⁵⁹በሰላም እናየዋለን፤ እኅቴ ሆይ፥ ስለ እርሱ አትፍሪ። እርሱ በመንገዱ የቀና ነውና፥ ፍጹምም ነውና፤ የታመነ ሰውም ነውና፤ አይወድቅምና አታልቅሺ” አላት። ይስሐቅም ስለ ልጅዋ ስለ ያዕቆብ ርብቃን ያረጋጋት ነበር። እርሱንም መረቀው።

መጽሐፈ ኩፋሌ 19