Jubilees Chapter 16 - መጽሐፈ ኩፋሌ | EOTC Bible

¹በአርባ አራተኛው ኢዮቤልዩ፥ በመጀመሪያው ሱባዔ አብርሃም በሞተበት በሁለተኛው ዓመት እንዲህ ሆነ፤ በመጀመሪያው የአዝመራ በዓል የዚችን ሱባዔ በዓል ያደርጉ ዘንድ ይስሐቅና ይስማኤል ከቤርሳቤህ ወደ አባታቸው ወደ አብርሃም መጡ። ²አብርሃምም ሁለቱ ልጆቹ መጥተዋልና ደስ አለው። በቤርሳቤህ ያለ የይስሐቅ ገንዘቡ ብዙ ነበረና፤ ይስሐቅም ገንዘቡን ጐብኝቶ ወደ አባቱ ይመለስ ነበር። ³በዚህም ወራት ይስማኤል አባቱን ያይ ዘንድ መጣ። ሁሉም በአንድነት መጡ። ⁴ይስሐቅም የሚቃጠል መሥዋዕትን ሠዋ፤ አባቱ በኬብሮን በሠራው መሠዊያም ላይ አቀረበ። የድኅነት መሥዋዕትንም ሠዋ፤ በወንድሙ በይስማኤል ፊትም የደስታ ፍሪዳን አረደ። ⁵ርብቃም ከአዲሱ ስንዴ ትኩስ ዳቦ ጋገረች፤ በልቶም ሳይሞት የሁሉን ፈጣሪ እንዲያመሰግን ከመጀመሪያው የምድር ፍሬ ለአባቱ ለአብርሃም ያገባ ዘንድ ለልጅዋ ለያዕቆብ ሰጠችው። ⁶ይስሐቅም አብርሃም ይበላና ይጠጣ ዘንድ ያማረውን የድኅነት መሥዋዕት በያዕቆብ እጅ ሰደደለት። በልቶና ጠጥቶም ምድርንና ሰማይን፥ የምድርን ስፋትም ሁሉ የፈጠረ ልዑል አምላክን አመሰገነው። ይበሉና ይጠጡ ዘንድ፥ ፈጣሪያቸውንም ያመሰግኑ ዘንድ ለሰው ልጆች ሰጣቸው። ⁷አብርሃምም እንዲህ አለ፥ “ይህችን ቀን አሳይተኸኛልና እነሆ፥ እኔ ለአንተ እገዛለሁ። እነሆም፥ እኔ የመቶ ሰባ አምስት ዓመት ሰው ነኝ፤ አርጅቻለሁም፤ ዘመኔም ተፈጽሞአል፤ ዘመኖችም ሁሉ ሰላም ሆኑልኝ፤ የጠላት ሰይፍም ድል አልነሣኝም። ⁸በሰጠኸኝም ሁሉና፥ በልጆች በሕይወት በኖርሁበት ዘመን ሁሉ እስከዚች ቀን ድረስ፥ አምላኬ ሆይ፥ በዚህ ዓለም ከአሕዛብ ሁሉ ተለይቶ ከዛሬ ጀምሮ ለዘለዓለም በምድር ላይ እስከሚነሣው ትውልድ ዘመን ሁሉ ድረስ የተመረጠ ሕዝብና ርስት ይሆንህ ዘንድ፥ ይቅርታህ ለባሪያህና ለልጆቹ ይሁን።” ⁹ያዕቆብንም ጠርቶ እንዲህ አለው፥ “ልጄ ያዕቆብ ሆይ፥ ሁሉን የፈጠረ አምላክ ይባርክህ፤ በፊቱም ጽድቅንና ፈቃዱን ለማድረግ ያበርታህ። እንደ ፈቃዱም በዘመኑ ሁሉ የርስቱ ሕዝብ ትሆኑት ዘንድ አንተንና ዘርህን ይምረጥ። ¹⁰አንተም ልጄ ያዕቆብ፥ ቀርበህ ሳመኝ፤” ቀርቦም ሳመው። ¹¹እንዲህም አለ፥ “አንተም ልጄ ያዕቆብ፥ የተባረክህ ነህ። ልጆችህም ሁሉ ለልዑል እግዚአብሔር ለዘለዓለም የተባረኩ ናቸው። ጻድቅ ዘርንም ይስጥህ፤ ከልጆችህም በምድር ሁሉ መካከል ይቀድስ። አሕዛብ ይገዙልህ፤ አሕዛብም ሁሉ በዘርህ ፊት ይስገዱ፤ በሰውም ፊት አርበኛ ሁን፤ በሴት ልጆችም ሁሉ መካከል ሠልጥነህ ኑር። ¹²ያንጊዜ ቅዱስ ሕዝብ ለመሆን መንገዶችህና የልጆችህ መንገዶች እውነተኛ ይሆናሉ። ልዑል አምላክ እኔን የባረከባቸውን፥ ኖኅንና አዳምንም የባረከባቸውን በረከቶች ሁሉ ይስጥህ። በልጅ ልጅ ዘመን ሁሉ እስከ ዘለዓለም ድረስ ዘርህን ለመቀደስ በአንተ ላይ ይረፉ። ¹³ባለማወቅ ከሠራኸው ኀጢአትህ ሁሉ ስርየትን ታገኝ ዘንድ ከኀጢአትና ከርኵሰት ሁሉ ያንጻህ፤ ያበርታህም፤ ሀገሩን ሁሉ ትወርስ ዘንድ ይባርክህ። ለዘለዓለም ለርስቱ ሕዝብ ትሆነው ዘንድ ቃል ኪዳኑን ከአንተ ጋር ያጽና። ¹⁴በምድር ዘመን ሁሉ ለአንተም ለዘርህም በእውነትና በጽድቅ አምላክ ይሁንህ። ¹⁵“አንተም ልጄ ያዕቆብ፥ ቃሌን አስብ፤ የአባትህን የአብርሃምንም ትእዛዝ ጠብቅ፤ ከአሕዛብም ተለይ፤ ከእነርሱም ጋር አትብላ፥ እንደ ሥራቸውም አትሥራ። ሥራቸው የረከሰ ነውና፥ አካሄዳቸውም ሁሉ የረከሰና የተናቀ ነውና፤ መሥዋዕታቸውም የሚያጸይፍ ነውና ባልንጀራ አትሁናቸው። ¹⁶ለሬሳዎች ፍሪዳ ያርዳሉ፤ ለአጋንንትም ይሰግዳሉ፤ በመቃብርም ይበላሉ፥ ሥራቸውም ሁሉ ከንቱና ብላሽ ነው። ለማሰብም ልብ የላቸውም። ዐይናቸውም የሚያይ አይደለም። ሥራቸው ምንድን ነው? ¹⁷እንጨቱን፦ ፈጣሪዬ አንተ ነህ፥ ድንጋዩንም፦ ጌታዬ አንተ ነህ፥ የምታድነኝም አንተ ነህ እያሉ እነርሱ እንዴት ይስታሉ? ልብም የላቸውም። ¹⁸“አንተ ልጄ ያዕቆብ፥ ልዑል አምላክ ይርዳህ፤ የሰማይ አምላክም ይባርክህ፤ ከርኵሰታቸውና ከስሕተታቸው ሁሉ ያርቅህ። ¹⁹ልጄ ያዕቆብ፥ ከከነዓን ሴቶች ልጆች ዘር ሚስት እንዳታገባ ተጠበቅ። ዘሩ ሁሉ ከምድር ለጥፋት ነውና፥ በካም በደል ከነዓን ስትዋልና። ልጁና የልጅ ልጁ ሁሉ ከምድር ይደመሰሳልና፤ በፍርድ ቀንም ከእነርሱ የሚድን የለምና። ²⁰ጣዖት ለሚያመልኩና ለተጠሉ ሰዎች ሁሉ በሕያዋን ምድር ምንም ተስፋ የላቸውምና፥ ወደ ሲኦልም ይወርዳሉና፥ ወደ ፍርድ ቦታም ይሄዳሉና፥ በምድርም ላይ ምንም መታሰቢያ የላቸውምና የሰዶም ልጆች ከምድር እንደ ተወሰዱ እንዲሁ ጣዖት የሚያመልኩ ሁሉ ይወሰዳሉ። ²¹“ልጄ ያዕቆብ ሆይ፥ አትፍራ፤ የአብርሃም ልጅ ሆይ፥ አትደንግጥ፤ ልዑል አምላክ ከጥፋት ይጠብቅህ፤ ከስሕተትም ሥራ ሁሉ እርሱ ያድንህ። ²²ይህንም ቤት በምድር ላይ ስሜን በእርሱ አኖር ዘንድ ለእኔ ሠራሁ፤ ለአንተና ለዘርህም ለዘለዓለም ተሰጠች። የአብርሃምም ቤት ትባላለች። ²³ቤቴን ትሠራለህና፥ ስሜንም በአምላክ ፊት እስከ ዘለዓለም ታጸናለህ፥ ዘርህም፥ ስምህም በምድር ትውልድ ሁሉ ጸንቶ ይኖራል፤” ይህንም አዝዞና መርቆ ጨረሰ። ²⁴ሁለቱም ሁሉ በአንድ አልጋ በአንድነት ተኙ። ያዕቆብም በአባቱ አባት በአብርሃም አጠገብ ተኛ። ሰባት ጊዜም ሳመው፤ ሩኅሩኅ ልቡናውም በእርሱ ደስ አለው። በፍጹም ልቡናውም ባረከው። ²⁵እንዲህም አለ፥ “ለዘለዓለም ልወርሳትና ለዘለዓለም ይባረክ ዘንድ ቅዱስ ልጅን ልወልድ ያችን ሀገር ትሰጠኝ ዘንድ ከከለዳውያን ዑር ያወጣኸኝ የሁሉ አምላክና የሁሉ ፈጣሪ ልዑል አምላክ ሆይ፥ ²⁶በፍጹም ልቤና በይቅርታዬ በእርሱ ደስ የሚለኝ ልጄ ያዕቆብን ባርከው። ይቅርታህና ብዙ ቸርነትህ በዘመኑ ሁሉ በእርሱና በዘሩ ይሁን። ከዛሬ ጀምሮ እስከ ዘለዓለም ድረስ አትለየው፤ ቸልም አትበለው። ²⁷ይጠብቁት ዘንድ፥ ትባርከውም ዘንድ፥ ለርስትህ የሚሆን ሕዝብን ትቀድሰው ዘንድ፥ በእርሱና በዘሩ ላይ ዐይኖችህ የተገለጡ ይሁኑ። ከዛሬም ጀምሮ እስከ ዘለዓለም ድረስ በበረከትህ ሁሉ ባርከው። ²⁸ቃል ኪዳንህንና ይቅርታህን ከእርሱ ጋር፥ ከዘሩም ጋር፥ በምድር ትውልድ ሁሉ በፍጹም ፈቃድህ አድስ።” ሁለቱንም ሁሉ የያዕቆብን ጣቶች በዐይኖቹ ላይ አኖረ፤ የአማልክት አምላክን አመሰገነው፥ ፊቱንም ሸፈነ።

መጽሐፈ ኩፋሌ 16