Jubilees Chapter 10 - መጽሐፈ ኩፋሌ | EOTC Bible

¹በዚህ ኢዮቤልዩ በሦስተኛው ሱባዔ ርኩሳን አጋንንት የኖኅን የልጅ ልጆች ያስቱአቸውና አእምሮአቸውን እያሳጡ ያጠፉአቸው ጀመሩ። ²የኖኅም ልጆች ወደ አባታቸው ወደ ኖኅ መጡ። የልጅ ልጆቹንም የሚያስቱና የሚያደነቁሩ፥ የሚገድሉም የአጋንንትን ነገር ነገሩት። ³ኖኅም ወደ ፈጣሪው ወደ እግዚአብሔር እንዲህ ሲል ጸለየ፥ “ምሕረትህን አድርገህ ያዳንኸኝ፥ ልጆችንም ከጥፋት ውኃ ያዳንኻቸው፥ የጥፋትን ልጅ እንዳጠፋኸው እንድጠፋ ያላደረግኸኝ፥ በእኔ ላይ ያለ ይቅርታህ ብዙ ነውና፥ ቸርነትህም በሰውነቴ በዝታለችና፥ በሥጋ ውስጥ ሁሉ ያሉ የነፍሳት ፈጣሪ ሆይ፥ ይቅርታህ በልጆች ላይ ከፍ ከፍ ይበል፤ ክፉዎች አጋንንትም ከዚህ ዓለም እንዳያጠፉአቸው በላያቸው አይሠልጥኑ። ⁴አንተም እኔን ባርከኝ። የብዙ ብዙ እንሆን ዘንድ፥ ምድርንም እንሞላት ዘንድ፥ ልጆችን ባርካቸው። አንተም በሕይወት ያሉ የእነዚህ ረቂቃን አጋንንት አባቶቻቸው ትጉሃን ያደረጉትን ታውቃለህ። ይዘህ በፍርድ ቦታ አግዛቸው፤ እነርሱ ክፉዎች ናቸውና፥ ለማጥፋትም ተፈጥረዋልና አምላኬ ሆይ፥ የእኔን የባሪያህን ልጆች አያጥፉ፤ በሕይወት በሚኖሩ ሰዎች ነፍስም አይሠልጥኑ፥ አንተ ብቻ ፍርዳቸውን ታውቃለህና ከዛሬ ጀምሮ እስከ ዘለዓለም ድረስ በጻድቃን ልጆች ላይ አይሠልጥኑ።” ⁵አምላካችንም ሁሉን አስረን እናግዝ ዘንድ አዘዘን። የአጋንንትም አለቃ መስቴማ መጥቶ፥ “አቤቱ ፈጣሪዬ፥ ከእነርሱ በፊቴ ጥቂት አስቀርልኝ፤ ቃሌንም ይስሙ፤ እኔ የማዝዛቸውንም ሁሉ ያድርጉ፤ ከእነርሱ ካልቀሩልኝ በሰው ልጆች ላይ የፈቃዴን ሥልጣን ማድረግ አልችልምና። የሰው ልጆች ክፋታቸው ብዙ ስለ ሆነ ከፍርዴ አስቀድሞ እነርሱ ለማጥፋትና ለማሳት ናቸውና።” ⁶“በፊቱ ዐሥረኛው ነገድ ይቅሩ፤ ዘጠኙን ነገድ ግን ወደ ፍርድ ቦታ ያውርዱአቸው” አለ። እርሱም በቀና ሥራ ጸንተው የሚኖሩ እንዳይደሉ፥ በእውነትም የሚጣሉ እንዳይደሉ ያውቃልና የሚድኑበትን ሁሉ ለኖኅ እናስተምረው ዘንድ ከእኛ አንዱን አዘዘው። ⁷እኛም እንደ ቃሉ አደረግን፤ ፈጽመው የከፉ አጋንንትን በፍርድ ቦታ አስረን አጋዝን። ዐሥረኛውን ነገድ ግን በሰይጣን ፊት በምድር ይገዙ ዘንድ አስቀረን። በምድር እንጨቶችም ያድን ዘንድ የደዌያቸውን መድኀኒት ከማሳታቸው ጋር ለኖኅ ነገርነው። ⁸ኖኅም በየመድኀኒቱ ዓይነት ሁሉ እንዳስተማርነው በመጽሐፍ ሁሉን ጻፈ። ክፉዎች አጋንንትም የኖኅን ልጆች እንዳይከታተሉ ተጋዙ። ⁹ከልጆቹ ሁሉ ይልቅ ፈጽሞ እርሱን ይወደው ነበርና የጻፋቸውን መጻሕፍት ሁሉ ለታላቁ ልጁ ለሴም ሰጠው። ኖኅም እንደ አባቶቹ ሞተ፤ አራራት በሚባልም ሀገር በሉባር ተቀበረ፤ ኖኅም በሕይወቱ ዘጠኝ መቶ አምሳ ዓመት ጨረሰ። ይህም ዐሥራ ዘጠኝ ኢዮቤልዩ ሁለት ሱባዔና አምስት ዓመት ነው። ፍጹም በሆነባት ሥራው በምድር የኖረው ሕይወቱ ከሄኖክ በቀር ከሰው ልጆች ይልቅ የከበረ ነበር። የሄኖክ ሥራ በፍርድ ቀን የትውልዱን ሁሉ ሥራ ይነግር ዘንድ ለዘለዓለም ትውልድ ምስክር ሊሆን ተፈጥሮአልና። ¹⁰በሠላሳ ሦስተኛው ኢዮቤልዩ ከሁለተኛው ሱባዔ በመጀመሪያው ዓመት ፋሌክ ስምዋ ሎምና የሚባል ሚስትን አገባ፤ ይህችውም የሴናዖር ልጅ ናት። በዚሁም ሱባዔ በአራተኛው ዓመት ወንድ ልጅን ወለደችለት። ከአራራት ምድር ወደ ምሥራቅ ወደ ሰናዖር ሀገር ስለ ተሰደዱ በሰናዖር ሀገር ከተማንና አምባን ይሠሩ ዘንድ የሰው ልጆች በጽኑ ምክር እነሆ፥ ክፉዎችን ሆኑ ብሎአልና ስሙን ራግው አለው። ወደ ሰማይ እንወጣበታለን ሲሉ በዘመኑ ከተማንና ግንብን ሠርተዋልና፤ መሥራትም ጀምረዋልና። ¹¹በአራተኛውም ሱባዔ ጡቡን ሠርተው በእሳት ተኰሱ። ጡቡም እንደ ድንጋይ ሆነላቸው፤ የሚመርጉበት ጭቃውም ከባሕርና በሰናዖር ሀገር ከውኃዎች ምንጭ የሚወጣ የባሕርን አረፋ ሆነላቸው። ¹²በአርባ ሦስት ዓመትም ሠሩት። እየሠሩም ነበሩ። ወርዱም ሁለት መቶ ሦስት ጡብ ነበር፤ የጡቡም ከፍታ የርዝመቱ አንድ ሦስተኛ ነበር። ቁመቱ አምስት ሺህ አራት መቶ ሠላሳ ሦስት ክንድ ከሁለት ስንዝር ወደ ላይ ወጣ። አቆልቋዩም ዐሥራ ሦስት ምዕራፍ ነበር። ¹³አምላካችን እግዚአብሔርም እኛን እንዲህ አለን፥ “እነሆ፥ አንድ ቋንቋ የሆነ ሕዝብ ግንብ ይሠራ ጀመር፤ አሁንም ከእነርሱ ፈጽመን እንዳናጠፋ ኑ እንውረድ፤ የአንዱንም ቋንቋ አንዱ እንዳይሰማ፥ ቋንቋቸውን እንደባልቀው፤ በየከተማውና በየአሕዛቡ ይበተኑ፤ ከዚህ በኋላም እስከ ፍርድ ቀን ድረስ አንዲት ምክር በላያቸው አትኑር።” ¹⁴እግዚአብሔርም ወረደ፤ እኛም የሰው ልጆች የሠሩትን ከተማውንና ግንቡን እናይ ዘንድ ከእርሱ ጋር ወረድን፤ ቋንቋቸውንም ደባለቀ፤ አንዱም የአንዱን ነገር አልሰማም። ከዚያም በኋላ ከተማውንና ግንቡን መሥራት ተዉ። ¹⁵ስለዚህም አምላክ በዚያ የሰው ልጆችን ቋንቋ ሁሉ ደባልቆአልና የሰናዖር ሀገር ሁሉ ባቢል ተባለች፤ ከዚያም በየከተማቸውና በየቋንቋቸው፥ በየወገናቸውም ተበተኑ። ¹⁶እግዚአብሔርም ታላቅ ነፋስን አምጥቶ ግንባቸውን በምድር ላይ ገለበጠ፤ እነሆ፥ እርሱም በሰናዖር ሀገር በአሦርና በባቢሎን መካከል ነው። ስምዋንም ድቀት አላት። በሠላሳ አራተኛውም ኢዮቤልዩ በአራተኛው ሱባዔ በአንደኛው ዓመት መጀመሪያ ከሰናዖር ሀገር ተበተኑ። ¹⁷ካምና ልጆቹም ለእርሱ ወደ ተያዘች በደቡብ ሀገር በዕጣ ወዳገኛት ሀገር ሄዱ። ከነዓንም እስከ ግብፅ ውኃ መፍሰሻ ድረስ ያለችውን የሊባኖስን ሀገር እጅግ ያማረች እንደ ሆነች አየ። ወደ ርስቱም ሀገር ወደ ባሕሩ መግቢያ አልሄደም፤ እርሱም ከምሥራቅ ጀምሮ እስከ ምዕራብ በሊባኖስና በባህሩ ¹⁸አባቱ ካምና ወንድሞቹ ኩሳ፥ ሚጽራይምም፥ “የአንተ ዕጣ ባልሆነች ሀገር ኖረሃልና፥ በዕጣም አልወጣችልንምና እንዲህ አታድርግ አሉት። እንደዚህ ብታደርግ አንተና ልጆችህ በዚህ ምድር ትጠፋላችሁ፤ በክርክርም ኖራችኋልና በክርክር የተረገማችሁ ትሆናላችሁ፤ ልጆችህም በጠብ ይጠፋሉ፤ አንተም ለዘለዓለም ትጠፋለህ። ¹⁹ለሴምና ለልጆቹ በዕጣቸው ወጥቶአልና በሴም ሀገር አትኑር፤ አንተም የተረገምህ ነህ። በአባታችን በኖኅና በቅዱሱ ፈራጅ ፊት ለመርገም በመሐላ ከተዘጋጀን ከኖኅ ልጆች ሁሉ ተለይተህ አንተ የተረገምህ ትሆናለህ” አሉት። እርሱ ግን አልሰማቸውም፤ ከኤማት ጀምሮ እስከ ግብፅ መግቢያ ድረስ በሊባኖስ ሀገር ኖረ፤ ልጆቹም እስከዚህ ቀን ድረስ በዚያ ኖሩ። ስለዚህ ያች ሀገር የከነዓን ሀገር ተባለች። ²⁰ያፌትና ልጆቹ ግን ወደ ባሕር ሄዱ፤ ድርሻቸው በሆነ ሀገርም ኖሩ። ²¹ማዳይም ባሕር ያለባትን ሀገር አየ፤ ነገር ግን በፊቱ ደስ አላሰኘችውም፤ የሚስቱ ወንድሞች ከሆኑ ከኤላምና ከአሱር፥ ከአርፋክስድም ለምኖ እስከዚህች ቀን ድረስ የሚስቱ ወንድሞች አቅራቢያ በሚሆን በሜቄዶን ሀገር ኖረ። የእርሱን ቦታና የልጆቹን ቦታ ሜቄዶንንም በአባታቸው በማዳይ ስም ጠራው። ²²በሠላሳ አምስተኛውም ኢዮቤልዩ በሦስተኛው ሱባዔ በመጀመሪያው ዓመት ራግው ስምዋ ዑራ የምትባል ሚስትን አገባ፤ ይህችውም የኬሴድ ልጅ የዑር ልጅ ናት። ወንድ ልጅንም ወለደችለት፤ ስሙንም ሴሩግ ብሎ ጠራው። ²³በዚህ ኢዮቤልዩ በሰባተኛው ሱባዔ የኖኅ ልጆች ሰውን ለመማረክና ለመግደል፥ እያንዳንዱም ወንድሙን ለመግደል፥ የሰውንም ደም በምድር ላይ ለማፍሰስ፥ ደምንም ለመብላት፥ የጸኑ ከተማዎችንና አንባዎችን፥ ግንቦችንም ለመሥራት ሕዝብ በሕዝብ ላይ ለመነሣት፥ በመንግሥትም ላይ አስቀድሞ ለመሾም፥ ሕዝቡ በሕዝቡ ፊት፥ አሕዛቡም በአሕዛቡ ፊት ወደ ሰልፍ ለመሄድ፥ ከተማም ከከተማ ጋር ለመጣላት፥ ሁሉም ክፉ ሥራ ለመሥራት፥ የጦር መሣሪያንም ለመግዛት፥ ለልጆቻቸውም ሰልፍን ለማስተማር መዋጋት ጀመሩ። አንዱ አገር ሌላውን አገር ይማርክ፥ ሴት ባሪያንና ወንድ ባሪያንም ይገዙ ጀመር። ²⁴የኬሴድ ልጅ ዑርም በከላውዴዎን ያለች የዑርን ከተማ ሠራ፤ ስምዋንም በእርሱ ስምና በአባቱ ስም ጠራ። ጣዖቶችንም ሠሩ፤ እያንዳንዱም ለራሱ ቀርፆ ለሠራው ጣዖት ይሰግድ ነበር፤ ጣዖትንና ምስልን፥ ርኵሰትንም ይሠሩ ጀመር፤ ክፉዎች አጋንንትም ኀጢአትንና ርኵሰትን ይሠሩ ዘንድ ይረዱና ያስቱ ነበር። ²⁵አለቃው መስቴማም ይህን ሁሉ ለመሥራት ይበረታ ነበር፤ ኀጢአትንና በደልን ሁሉ፥ ፈጽሞም ለማጥፋትና ክህደትን ሁሉ ለማሠራት፥ በምድርም ደምን ለማፍሰስ ከእጁ በታች ያሉ የአጋንንትን እጅ ይልክ ነበር። ²⁶ስለዚህም ሰው ሁሉ በደልንና ኀጢአትን ሁሉ ወደ መሥራት ተመልሶአልና፥ የሴሩሕ ስም ሴሩግ ተባለ። እርሱም አደገ፤ ለሚስቱም እናት አባት አቅራቢያ በሆነ በከላውዴዎን ዕጣ በዑር ኖረ። ጣዖትንም ያመልክ ነበር፤ እርሱም በሠላሳ ሰባተኛው ኢዮቤልዩ በአምስተኛው ሱባዔ በመጀመሪያው ዓመት ሚስትን አገባ፤ ስምዋም ሜልካ ይባላል፤ ይህችውም የአባቱ የእኅት ልጅ የካቤር ልጅ ናት፥ በዚህ ሱባዔ በመጀመሪያው ዓመት ናኮርን ወለደችለት። ²⁷እርሱም አደገ፤ በከላውዴዎን ዕጣ በዑርም ኖረ። አባቱም በሰማይ ምልክት ለማምዋረትና ለመጠንቆል የከዋክብትን ምርምር አስተማረው። ²⁸በሠላሳ ሰባተኛው ኢዮቤልዩ በስድስተኛው ሱባዔ በመጀመሪያው ዓመት ሚስትን አገባ፤ ስምዋም ኢዮስካ ይባላል። ይህችም የከለዳውያን ወገን የኔስቴግ ልጅ ናት። በዚህ ሱባዔ በሰባተኛው ዓመት ታራ የሚባል ወንድ ልጅን ወለደችለት። ²⁹አለቃው መስቴማም ምድርን ለማጥፋት፥ በምድር ላይ የተዘራውን ዘር ይበሉ ዘንድ ወፎችንና ቁራዎችን ሰደደ። ቁራዎችም ሳያርሱ የሰው ልጆች አዝመራን ይቀሙ ዘንድ ከምድር ላይ ዘሩን ይለቅሙ ጀመር። ስለዚህም አሞራዎችና ወፎች ያስቸግሩአቸው ነበርና፥ ዘራቸውንም ይበሉባቸው ነበርና ስሙን ታራ አለው። ³⁰ከወፎቹም ፊት የተነሣ ዓመቶች ድርቅ ይሆኑ ጀመር፤ የእንጨቱንም ፍሬ ሁሉ ከዛፎቹ ላይ እየለቀሙ ይበሉ ነበር፥ በዘመናቸው ከምድር ፍሬ ሁሉ ጥቂት ማዳን ቢችሉም በታላቅ ኀይል ነበር። በሠላሳ ዘጠነኛውም ኢዮቤልዩ በሁለተኛው ሱባዔ በመጀመሪያው ዓመት ታራ ሚስት አገባ፤ ስምዋም ኤድና ይባላል፤ ይህችውም የአባቱ የእኅት ልጅ የምትሆን የአብራም ልጅ ናት። በዚህም ሱባዔ በሰባተኛው ዓመት ወንድ ልጅን ወለደችለት። የልጁ ልጅ ሳይፀነስ ሙቶአልና ስሙን በእናቱ አባት ስም አብራም አለው። ³¹ያም ልጅ ሰው ሁሉ ጣዖታቱን በመከተልና ኀጢአትን በመሥራት እንደሚስት የምድርን ስሕተት ያውቅ ጀመር። ³²አባቱም መጽሐፍን አስተማረው፤ የሁለት ሱባዔ ዓመት ልጅም ነበረ። ከእርሱም ጋር ለጣዖት እንዳይሰግድ አባቱን ከመከተል ተለየ። ³³ከሰዎች ልጆች ስሕተትም ያድነው ዘንድ፥ ዕጣውም ርኵሰትንና ፌዝን በመከተል ወደ ስሕተት እንዳይሆን ሁሉን ወደ ፈጠረ ወደ እግዚአብሔር ይጸልይ ጀመር። ³⁴በምድርም ዘርን ለመዝራት ጊዜው ደረሰ፤ ዘራቸውንም ከአሞራዎች ይጠብቁ ዘንድ ሁሉም በአንድነት ወጡ። ³⁵አብራምም ከወጡ ልጆች ጋር ወጣ። እርሱም የዐሥራ አራት ዓመት ልጅ ነበረ፤ ብዙዎች ቁራዎችም ዘርን ይለቅሙ ዘንድ መጡ። አብራምም በምድር ላይ ሳያርፉ በፊታቸው ይሮጥ ነበር፤ ዘርንም ለመልቀም በምድር ላይ ሳያርፉ፥ “ወደ መጣችሁበት ቦታ ተመለሱ እንጂ ወደ ምድር አትውረዱ” እያለ ይጮኽ ነበር፤ እነርሱም ተመለሱ። ³⁶በዚያችም ቀን ብዙዎች ቁራዎችን ለመከላከል ሰው አስቀመጡ። አብራምም ባለበት በዚያ እርሻ ሁሉ ከቁራዎች ሁሉ አንድም ቁራ አላረፈም። ³⁷በእርሻዎቹ ውስጥ ከእርሱ ጋር ያሉት ሰዎች ሁሉ ሲጮኽና አሞራዎችን ሁሉ፦ ተመለሱ ሲላቸው ይሰሙት ነበር፤ ስሙም በከላውዴዎን ምድር ሁሉ ከፍ ከፍ አለ። ³⁸የሚዘሩም ሰዎች ሁሉ በዚህ ዓመት ወደ እርሱ ይመጡ ነበር። የዘሩ ወራትም እስኪፈጸም ድረስ ከእነርሱ ጋር ይሄድ ነበር። ምድራቸውንም ዘሩ፤ በዚያም ዓመት የሚበቃ እህልን አገቡ፤ በልተውም ጠገቡ። ³⁹አብራምም በአምስተኛው ሱባዔ በአንደኛው ዓመት የበሬ ዕቃ ለሚሠሩት ሰዎች እንጨት መጥረብን አስተማረ። ⁴⁰በምድርም ላይ የበሬ ዕቃ ሠሩ፤ በላዩም ዘርን ያኖር ዘንድ በድግሩ አንጻር እርፍን ሠራ፤ ዘሩም በእርፉ ጫፍ ወርዶ በምድር ይሸፈን ነበር። ከዚህም በኋላ ከአሞራዎቹ ፊት የተነሣ አልፈሩም ነበር፤ በእርፉም ድግር ሁሉ ላይ እንዲህ አደረጉ፤ በምድርም ላይ የእርፉን ድግር አኖሩ። ⁴¹ዘርንም ዘሩ፤ ሰዎችም ሁሉ አብራም እንዳዘዛቸው ሁሉን አደረጉ። ከዚያ በኋላ ከአሞራዎቹ የተነሣ አልፈሩም። ⁴²በስድስተኛው ሱባዔ በሰባተኛው ዓመት አብራም አባቱ ታራን፥ “አባ አባቴ፥” ብሎ ጠራው። እርሱም፥ “ልጄ ሆይ፥ እነሆኝ፥” አለው። እርሱም፥ “ምንም እስትንፋስ የላቸውምና አንተ ከምታመልካቸውና በፊታቸው ከምትሰግድላቸው ከእነዚህ ከጣዖታቱ ለእኛ ምን ረድኤትና ደስታ አለን? ድዳዎች ናቸውና፥ ልቡናንም የሚያስቱ ናቸውና አታምልኩአቸው። ⁴³ሰማይን የፈጠረ፥ በምድርም ላይ ዝናብንና ጠልን የሚያወርደውን፥ በምድር ላይ ሁሉን የሚያደርገውን፥ ሁሉንም በቃሉ የፈጠረውን፥ ሕይወትም ሁሉ ከእርሱ የሚገኘውን የሰማይን አምላክ አምልኩ። ⁴⁴እስትንፋስ የሌላቸው ጣዖታቱን እናንተ ለምን ታመልካላችሁ? እነርሱ የሰው ሥራ ናቸውና፥ እናንተ በጫንቃችሁ ትሸከሙአቸዋላችሁና፥ ለሚሠሩአቸው ሰዎች ታላቅ ተዋርዶ ናቸው እንጂ ከእነርሱ ረድኤት አይገኝምና፥ ለሚያመልኩአቸውም ሰዎች የልቡና ስሕተት ናቸውና አታምልኩአቸው።” ⁴⁵አባቱም፥ “ልጄ ሆይ፤ እኔም አውቃለሁ፤ ነገር ግን በፊታቸው እንዳገለግል ላደረጉኝ ለሕዝቡ ምን አደርጋለሁ? እውነት ነገርንም ብነግራቸው፥ ያመልኩአቸውና ያመሰግኑአቸው ዘንድ ልቡናቸው እነርሱን ተከትላለችና ይገድሉኛል፤ ልጄ ሆይ፥ እንዳይገድሉህ ዝም በል” አለው። ⁴⁶ለሁለቱ ወንድሞቹም ይህን ነገር ነገራቸው፤ እነርሱም ተቈጡት፤ እርሱም ዝም አለ። ⁴⁷በአርባው ኢዮቤልዩ በሁለተኛው ሱባዔ በሰባተኛው ዓመት አብራም ሚስት አገባ፤ ስምዋም ሶራ ይባላል፤ ይህችውም የአባቱ ልጅ ናት፤ ሚስትም ሆነችው። ⁴⁸ወንድሙ አራንም በሦስተኛው ሱባዔ በሦስተኛው ዓመት ሚስት አገባ። በዚህም ሱባዔ በሰባተኛው ዓመት ልጅ ወለደችለት፤ ስሙንም ሎጥ አለው። ወንድሙ ናኮርም ሚስትን አገባ።

መጽሐፈ ኩፋሌ 10