Enoch Chapter 29 - መጽሐፈ ሄኖክ | EOTC Bible

¹ልጄ ማቱሳላ፥ ዛሬ ያየሁትን ራእይ ሁሉ ገለጥሁልህ፥ ይህንም በፊትህ እናገራለሁ። ²ሚስት ሳላገባ ሁለት ራእዮችን አየሁ፤ ከእነርሱም አንዱ ከሌላው ጋር አይመሳሰልም። ³መጀመሪያውን ራእይ መጽሐፍን በምማርበት ጊዜ አየሁ፤ ሁለተኛም እናትህን ሳላገባት ጽኑዕ ራእይን አየሁ። ⁴ስለ እነዚህም ነገሮች ጌታን ለመንሁት፤ በአያቴ በመላልኤልም ቤት ተኝቼ ሳለሁ በራእይ ሰማይ ሲወድቅና ሲነጠቅ፥ በምድርም ላይ ሲወድቅ አየሁ። ⁵በምድርም ላይ በወደቀ ጊዜ ምድርን በታላቅ ጥልቅ እንደምትሰጥም አየኋት። ⁶ተራሮች በተራሮች ላይ ሲሰቀሉ፥ ኮረብታዎችም በኮረብታዎች ላይ ሲሰጥሙ፥ ረዣዥም ዛፎችም ከግንዶቻቸው እየተነቀሉ ሲወድቁ፥ በጥልቅ ወንዝም ሲሰጥሙ አየኋቸው። ⁷ከእርሱም የተነሣ በአንደበቴ ነገር ተነገረ፥ “ምድር ጠፋች” ብዬ እጮህ ጀመር። ⁸አያቴ መላልኤልም እኔ በእርሱ ዘንድ ተኝቼ ሳለሁ አስነሣኝ፤ “ልጄ፥ እንደዚህ ለምን ትጮሃለህ? እንደዚህስ ለምን ታለቅሳለህ?” አለኝ። ⁹እኔም ያየሁትን ራእይ ሁሉ ነገርሁት። ¹⁰እርሱም አለኝ- “ልጄ፥ በአእምሮ የጸናህ እንደ መሆንህ አየህ፥ በምድር የተሰወረውን ሁሉ ኀጢአት በሕልም ማየትህ በረታ፤ ምድርም በጥልቁ ትሰጥም ዘንድ አላት፥ ታላቅ ጥፋትንም ትጠፋለች። ¹¹አሁንም ልጄ፥ አንተ የታመንህ ነህና በምድር ላይ ቅሬት እንዲተርፍ፥ ምድርንም እንዳያጠፋት ተነሥተህ የክብር ባለቤት ጌታን ለምነው። ¹²ልጄ፥ ይህ ሁሉ ከሰማይ ወርዶ በምድር ይሆናል፥ በምድርም ላይ ጽኑዕ ጥፋት ይሆናል።” ¹³ከዚህም በኋላ ተነሥቼ ጸለይሁ፥ ማለድሁ፤ ለመንሁም፥ ጸሎቴንም ለልጅ ልጅ ዘመን ሊሆን ጻፍሁት። ¹⁴ልጄ ማቱሳላ! ሁሉን አሳየሁህ፤ አንገቴን ደፍቼ በወጣሁ ጌዜ ሰማይን አየሁት፥ ፀሐይንም በምሥራቅ ሲወጣ አየሁ። ¹⁵ጨረቃም በምዕራብ ሲገባ አየሁ፤ የጥቂቶችን ከዋክብትና የምድርን ሁሉ ማነስ አየሁ፤ ሁሉንም ዐወቅሁ፥ በመጀመሪያም የፍርድ ባለቤት ጌታን አመሰገንሁት። ¹⁶ከምሥራቅ መስኮትም ፀሐይን አውጥትWaልና ምስጋና አቀረብሁለት፤ ፀሐይም ወጥቶ በሰማይ ላይ አበራ፥ ተነሥቶም በታየችለት ጎዳና ይሄዳል። ¹⁷በእውነትም እጆቼን ከፍ ከፍ አደረግሁ፥ ቅዱሱንና ገናናውንም አመሰገንሁት፤ ¹⁸አምላክ ይናገሩበት ዘንድ ለሰው ልጆች በፈጠረው በአፌ እስትንፋስና በሥጋዊ አንደበቴ ተናገርሁ፥ ይናገሩበትም ዘንድ እስትንፋስን፥ አንደበትንና አፍን ሰጣቸው። ¹⁹ጌታ ሆይ፥ አንተ ቡሩክ ነህ፤ ንጉሥ፥ ገናና፥ ኀያል፥ በገናናነትህም የሰማይ ፍጥረት ሁሉ ጌታ ነህ፥ የነገሥታት ንጉሥና የዓለሙ ሁሉ አምላክ ነህ። ²⁰አገዛዝህና መንግሥትህ፥ ገናናነትህም ለዘለዓለም ይኖራል፤ ሥልጣንህም ለልጅ ልጅ ሁሉ ነው። ²¹ሰማዮችም ሁሉ ለዘለዓለሙ መኖሪያህ ናቸው፤ ምድርም ሁላ ለዘለዓለም የእግሮችህ መረገጫ ናት። ²²አንተ ሁሉን ፈጥረሃልና፥ አንተም ሁሉን ትገዛለህና አንዱ ስንኳ ሥራ አይሳንህም፤ አንዲት ጥበብም አትሰወርህም፤ ዙፋንህም ከአኗኗርዋ አትለወጥም፥ አንተም ከባሕርይህ አትለወጥም። ²³አንተም ሁሉን ታውቃለህ፥ ታያለህም፥ ትሰማለህም፥ ሁሉንም ታያለህና ከአንተ የሚሰወር የለም። ²⁴አሁንም የሰማያትህ መላእክት ²⁵አሁንም አምላክ፥ ጌታና ገናና ንጉሥ ሆይ፥ በምድር የልጅ ልጅ ታስቀርልኝ ዘንድ ልመናዬን እንድትሰማኝ ፈጽሜ እለምናለሁ። ²⁶ሰውን ሁሉ አታጥፋ፥ ምድርንም ባዶዋን አታስቀራት፥ ለዘለዓለምም ጥፋት አይሁን። ²⁷አሁንም ጌታዬ ሆይ፥ አንተን ያሳዘነችህ ሰውነትን ከምድር አጥፋ። ²⁸የጽድቅና የቅንነት ሰውነትንም ለዘለዓለም ዘር ተክል አጽና። አቤቱ ከእኔ ከባሪያህም ልመና ፊትህን አትመልስ።

መጽሐፈ ሄኖክ 29