3 Maccabees Chapter 4 - መጽሐፈ መቃብያን ሳልስ | EOTC Bible

¹ጌታውም አዳምን ይቤዠው ዘንድ አለው፤ አንተንም ያሳፍርሃል፤ በጉንም ከተኵላ አፍ ያድነዋል። ²ነገር ግን አንተ የገዛሃቸውን ሰዎች ከአንተ ጋር ይዘህ ወደ ጥፋት ትሄዳለህ። ³የፈጣሪያቸው የእግዚአብሔርን ሕግ የጠበቁ ግን የእርሱ እድል ፋንታ ያደርጋቸው ዘንድ፥ የፈጣሪያቸው የእግዚአብሔርንም ሕግ እንዳንተ ካልተላለፉ ከቅዱሳን መላእክቱ ጋር ያመሰግኑት ዘንድ ከክፉ ሥራህ ከሰወራቸው ከፈጣሪያቸው ከእግዚአብሔር ጋር ደስ ይላቸዋል። ⁴አንተ ግን ከመላእክቱ ጋራ ታመሰግነው ዘንድ እንደ አንተ ካሉት ሁሉ ይልቅ መርጦ የሰጠህ እግዚአብሔር በትዕቢትህ ከፍ ያለ ዙፋንን ነሳህ። ⁵አንተም ታበይህ፤ ዲያብሎስም ተባልህ፤ ሠራዊቶችህም አጋንንት ተባሉ። ⁶እግዚአብሔርን የሚወዱ ግን እንደ ቅዱሳን መላእክት ለእርሱ ወገኖቹ ይሆናሉ፤ የሚያመሰግኑት ሱራፌልና ኪሩቤልም ክንፎቻቸውን ዘርግተው ያለማቋረጥ ያመሰግናሉ። ⁷አንተ ግን በመልክህ ከተፈጠሩ ከነገድህና ከሠራዊትህ ጋር ሁልጊዜ ታመሰግነው ዘንድ ምስጋናህን በትዕቢትህና በስንፍናህ አጠፋህ። ⁸እንደ አንተ ያለ መፍጠር የማይቻለው መስሎህ አንተ የፈጠረህ የእግዚአብሔርን ምስጋና በዘነጋህ ጊዜ፥ ዐሥረኛ ነገድ አድርጎ የፈጠረህ የእግዚአብሔር ምስጋናው እንዳይጐድል አንተም ከወንድሞችህ አንድነት በተለየህ ጊዜ የፈጠረህ የእግዚአብሔር ምስጋናው እንዳይጐድል፥ ⁹አንተም በልቡናህ ትዕቢት የፈጠረህ የእግዚአብሔርን ምስጋና ቸል ባልህ ጊዜ፥ እርሱም በተቈጣህና፤ በተዘባበተብህ ጊዜ፤ ከሠራዊቶችህም ጋራ በገሃነም እንቅጥቅጥ በአጋዘህ ጊዜ ¹⁰በቅዱሳት እጆቹ ከምድር መሬትን ወሰደ፤ ውኃንና እሳትን፥ ነፋስንም ጨመረ፤ አዳምንም በመልኩና በምሳሌው ፈጠረው። ¹¹ምስጋናው በአንተ ጉድለት ይመላ ዘንድ በእጁ በፈጠረው ፍጥረት ሁሉ ላይ ሾመው። የመሬታዊውም ምስጋና ከሰማያውያኑ ምስጋና ጋር ተጨመረ፤ ምስጋናቸውም እኩል ሆነ። ¹²አንተ ግን በትዕቢትህና በአንገትህ መደንደን ተሰደድህ፤ ከፈጠረህ ከእግዚአብሔርም ጌትነት ወጥተህ ራስህን አጠፋህ። ¹³የእግዚአብሔርነቱ ምስጋና እንዳይጐድል እግዚአብሔር በፈቃዱ ምክር የሚያመሰግነውን ፈጥሯልና ምስጋናው እንዳይጐድል ዕወቅ። ¹⁴እርሱ ሳይደረግ ሁሉን ያውቃልና፥ ትእዛዙንም እንደምታፈርስ ሳይፈጥርህ ዐወቀህ፤ ዓለም ሳይፈጠር በእርሱ ዘንድ የተሰወረ ምክር ነበረና በካድኸው ጊዜ ባርያው አዳምን በመልኩና በምሳሌው ፈጠረው። ¹⁵ሰሎሞን፥ “ከኮረብቶች በፊት ወለደኝ፤ ዓለምም ሳይከናወን የምድርም መሠረት ሳይመሠረት፥ ¹⁶የተራራዎችና የኮረብቶች መቋምያ ሳይተከል፥ የዓለምም ጐዳና ሳይጸና፥ የፀሐይና የጨረቃ ብርሃን ሳይበራ፥ የከዋክብትና የዘመኖች ምግብና ሳይታወቅ፥ ¹⁷ሌሊትና መዓልት ሳይፈራረቁ፥ ባሕርም ባሸዋ ሳትወሰን፥ የተፈጠረው ፍጥረት ሁሉ ሳይፈጠር፥ ¹⁸ዛሬም የሚታየው ሁሉ ሳይታይ፥ ዛሬ የሚጠራው ስም ሁሉ ሳይጠራ ፈጠረኝ” ብሎ እንደ ተናገረ፥ አንተና እንዳንተ ያሉ መላእክት፥ ባርያው አዳምም በእግዚአብሔር ኅሊና ውስጥ ነበራችሁ። ¹⁹አንተ በካድህ ጊዜ ቅዱስ ስሙ ይመሰገን ዘንድ፥ አንተም በታበይህ ጊዜ ከመሬት በፈጠረው በተዋረደ በባርያው በአዳም ይመሰገን ዘንድ አዳምን ፈጠረው። ²⁰እግዚአብሔር የድሆችን ጸሎት ከሩቅ ይሰማልና፥ የተዋረዱ ሰዎችንም ምስጋና እግዚአብሔር ይወዳልና። ²¹እግዚአብሔር የትዕቢተኞችን ነገር ቸል ይላል፥ የፈረስን ኀይል አይወድምና፥ በሰው ጕልበትም ደስ አይለውምና። ²²ነገር ግን እግዚአብሔር በሚፈሩትና ስለ ኀጢአታቸው ጩኸው በሚያለቅሱ ደስ ይለዋል። ²³አንተ በንስሓ መናዘዝ ተሳነህ። ²⁴ያ መሬት ግን ስለ ኀጢአቱ በእግዚአብሔር ፊት ፈጽሞ እያለቀሰ በንስሓ ተመለሰ። ²⁵አንተስ በልብህ ትዕቢትና በአንገትህ መደንደን የሰላም መንገድን አላወቅሃትም፥ ንስሓንም አላወቅሃትም፥ በንስሓ፥ በልቅሶና በእንባ በፈጣሪህ በእግዚአብሔር ፊት መናዘዝ ተሳነህ። ²⁶ያ አመድና መሬት የሆነ ድሃ ግን በልቅሶና በእንባ ወደ ንስሓ፥ ወደ ሰላምና ወደ ትሕትና መንገድ ተመለሰ። ²⁷አንተስ ለፈጠረህ ለእግዚአብሔር ራስህንና የልብህን ቀፈት አላዋረድህም። ²⁸እርሱ ግን በበደለው በደል ራሱን አዋርዶ ተናዘዘ፤ አልታበየምም። ²⁹ያንም ስሕተት የፈጠረው እርሱ አይደለም። ከአንተ የተገኘ ነው እንጂ፥ ወንጀልን ፈጥረህ አውጥተኸዋልና። በትዕቢትህም ከአንተ ጋራ ወደ አንተ ጥፋት ወሰድኸው። ³⁰ሁለታችሁን ሁሉ ሳይፈጥራችሁ ዐውቋችኋልና፥ አካሄዳችሁንም ዐውቋልና ይህ የተደረገ በልብህ ትዕቢት እንደ ሆነ እርሱ ያውቃል። ³¹ያን የትዕቢት ተንኰል የሌለውን ግን በንስሓ፥ በልቅሶና በእንባ መለሰው። ³²አንተ ግን በልብህ ትዕቢት በንስሓ መናዘዝ ተሳነህ። በድሎ በንስሓ የማይናዘዝ ሰው ከቀድሞ በደሉ ይልቅ በደሉን ያከፋልና። ³³ነገር ግን በድሎ በፈጣሪው በእግዚአብሔር ፊት የሚናዘዝና የሚያለቅስ፥ እርሱ በእውነት ንስሓ ገባ፤ የጌታውንም ልብ ያራራ ዘንድ የመዳኑን መንገድ አገኘ፤ በጌታውም ፊት ተናዘዘ፤ ጌታውም በባሪያው ላይ ይቈጣ ዘንድ ቀድሞ ከመከረበት ያቃልልለታል፤ በብዙ ንስሓና ስግደት ተናዝዞአልና። የቀደመ ኀጢአቱንም ይቅር ይለዋል። ³⁴ወደ ቀደመ በደሉም ካልተመለሰ፥ ይህንም ካደረገ ይህ ፍጹም ንስሓ ነው። አዳምስ ፈጣሪውን ማሰብንና ለፈጣሪው መናዘዝን አልዘነጋም። ³⁵አንተም ለፈጣሪህ በንስሓ ተናዘዝ፤ በእርሱ ላይና በእጁ ሥራ ላይም በደልን አታብዛ፤ እነርሱ ሥጋውያንና ደማውያን ስለ ሆኑ የፈጠራቸው እግዚአብሔር ድካማቸውን ያውቃልና። ³⁶ነፍሳቸውም ከተለየች በኋላ ሥጋቸው እግዚአብሔር እስከፈቀዳት ቀን ድረስ ትቢያ ይሆናል።

መጽሐፈ መቃብያን ሣልስ 4