መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል 8

¹መልአኩም መለሰልኝ እንዲህም አለኝ፥ “አንተ ራስህ ገምግመው፤ እኔ ከነገርሁህ ምልክት ያለፈ ብታይ፥ ²ልዑል የፈጠረውን ዓለም ይጐበኝበት ዘንድ ያለው ጊዜ እንደ ደረሰ ያንጊዜ ዕወቅ። ³በዓለም በየሀገሩ ሽብር በሆነ ጊዜ፥ አሕዛብም በታወኩ ጊዜ፥ ሕዝቡም በተሸበሩ ጊዜ፥ አለቆችም በተዋጉ ጊዜ፥ መሳፍንቱም በደነገጡ ጊዜ፥ ⁴ስለዚህ ልዑል ከጊዜው አስቀድሞ እንደ ተናገረ ያንጊዜ ዕወቅ። ⁵በዓለም የሆነው ሁሉ አስቀድሞ በቃል፥ ኋላም በመገለጥ እንደ ሆነ፥ ⁶እንዲሁም የልዑል ዓለም መጀመሪያ በቃል፥ በተአምርና በኀይል፥ ኋላ ግን በሥራና በድንቅ ነው። ⁷በምግባሩና በአመነበት ሃይማኖቱ የዳነና ማምለጥ የቻለ፥ ⁸ከነገርሁህ ሥቃይ የሚድን እርሱ ብቻ ነው፤ ከዚህ ዓለም ለእኔ በለየኋት በምድሬና በድንበሬም ሕይወትን ያያል። ⁹ዛሬ ትእዛዜን ቸል ያሉ ያንጊዜ መከራን ይቀበላሉ፤ እኔን መፍራትን የተዉና የናቁኝም በገሃነም ውስጥ ይጨነቃሉ። ¹⁰እኔ እየረዳኋቸው በሕይወታቸው ሳሉ የማያውቁኝም ሁሉ፥ ¹¹እነርሱ ነጻ ሳሉ በሕጌ ላይ የታበዩም ሁሉ፥ ¹²የትዕግሥቴም ቦታ ክፍት ሆኖላቸው ሳለ ልብ ያላደረጉኝ፥ የናቁኝም ሁሉ፥ ከሞቱ በኋላ ያውቁኝ ዘንድ አላቸው። ¹³አንተ ግን ኃጥኣን እንዴት እንደሚፈረድባቸው አትመርምር፤ ጻድቃን በዓለማቸው እንዴት እንደሚድኑ መርምር እንጂ፤ የሚመጣው ዓለም ስለ እነርሱ ነውና።” ¹⁴እኔም መለስሁለት፤ እንዲህም አልሁት፦ ¹⁵“ዝናም ከካፊያ እንደሚበዛ ከሚድኑት ኋለኞች ይልቅ የሚጠፉት እንደሚበዙ ቀድሞ ተናገርሁ፤ ዛሬም እናገራለሁ።” ¹⁶እርሱም መለሰልኝ፤ እንዲህም አለኝ፥ “ዘሩ በእርሻው መጠን እንደ ሆነ ፍርዱም እንደ ሥራው ነው፤ አጫጁም በአራሹ መጠን ነው። ¹⁷ዛሬ በውስጡ የሚኖሩበት ዓለማቸው ሳይፈጠር ያዘጋጀሁት ዓለም በጊዜው ነውና። ¹⁸ያንጊዜም የተከራከረኝ የለም፤ ማንም የነበረ የለምና። ¹⁹አሁንም በምግብና ፍለጋ በሌለው በዘለዓለማዊ ሕግ በተዘጋጀው ዓለም ከተፈጠሩ በኋላ በሥራቸው ሞት ነበር። ²⁰ዓለሙንም ባየሁት ጊዜ እነሆ፥ እነርሱ ጠፉ። በምድር በተዘራው ሥራቸውም እነሆ፥ ዓለም ይጨነቃል። ²¹ሄጄም ለጥቂቶቹ ራራሁላቸው፤ ከዘለላውም ውስጥ ፍሬዎችን ለእኔ አስቀረሁ። ከብዙ ዛፍም አንድ ተክል መረጥሁ። ²²በከንቱ የተወለዱ ብዛታቸው ይጠፋል፤ በብዙ ሥራ የጸናች ፍሬዬም፥ ተክሌም ትጠበቃለች። ²³አንተ ግን ዳግመኛ ሰባት ቀን ብትጾምና ብትጸልይ፥ ²⁴ግንብ ወደአልተሠራባት ምድረ በዳ ብትሄድና ከእንጨት ፍሬ ብቻ ብትበላ፥ ሥጋም ባትበላ፥ ከእንጨቱ ፍሬ ብቻ በቀርም ወይን ባትጠጣ፥ ²⁵ወደ ልዑል ሁልጊዜ ብትጸልይ መጥቼ እነግርሃለሁ።”

አራተኛው ራእይ

²⁶ከዚህ በኋላ እግዚአብሔር እንዳዘዘኝ ስሙ አርፋድ ወደሚባል ምድረ በዳ ሄድሁ። ²⁷በሣር ውስጥ ተቀመጥሁ፤ የምድረ በዳንም ፍሬ ተመገብሁ፤ የበላሁትም ያጠግበኝ ነበር። ²⁸ከዚህም ከሰባተኛው ቀን በኋላ በሣር ውስጥ ተኝቼ ሳለሁ ልቤ እንደ ቀድሞው ታወከብኝ። ²⁹አንደበቴንም አቅንቼ በልዑል ፊት እናገር ጀመርሁ፤ ³⁰እንዲህም አልሁ፥ “አቤቱ ጌታዬ፥ ዛፍና ሣር በሌሉበት ምድረ በዳ ለአባቶቻችን ፈጽመህ ታየሃቸው። ³¹እንዲህም አልሃቸው፦ ‘አንተ እስራኤል ስማኝ፤ ቃሌንም አድምጠኝ፤ ³²እነሆም እኔ ሕጌን በውስጣችሁ እዘራለሁና፥ በላያችሁም ፍሬን ያፈራልና፥ ለዘለዓለሙም ትከብሩበታላቸሁና።’ ³³አባቶቻችንም ሕግህን ተቀብለው አልጠበቁም፤ በሥርዐትህም አልጸኑም፤ የሕግህ ፍሬ ግን አልጠፋም፤ የአንተ ገንዘብ ስለሆነ ይጠፋ ዘንድ አይቻልምና። ³⁴ሕግ ያንተ ገንዘብ ስለሆነች በውስጣቸው የተዘራውን ተግባራቸውን አልጠበቁምና ሕግህን ተቀብለው ያልጠበቁ ጠፉ። ³⁵ምድርም ዘርን ከተቀበለች በኋላ፥ ባሕርም መርከብ በውስጧ ከገባ በኋላ፥ ዕቃም በውስጡ መብልና መጠጥን ከጨመሩበት በኋላ፥ ³⁶ያንጊዜ የዚያ የዘሩ፥ የዚያም የመርከቡ፥ የዚያም የመብሉና የመጠጡ ይጠፋ ዘንድ ጊዜው ቢሆን እንደዚሁ የሚጠፋ ይሆናል። ነገር ግን የያዙት ይቀራሉ። ለእኛስ እንደዚሁ አይደለም። ሕግን ተቀብለን የበደልን እኛ እንጠፋለንና፥ የተቀበለው ልባችንም እንዲሁ ነው፤ ሕጉ ግን በክብሩ ይኖራል እንጂ አይጠፋም።”

ስለምታለቅሰው ሴት የዕዝራ ራእይ

³⁷በዐይኖችም በተመለከትሁ ጊዜ በቀኝ በኩል እነሆ፥ አንዲት የምታለቅስ ሴትን አየሁ፤ በታላቅ ድምፅም ትጮኽ ነበር፤ እጅግም አዝና ነበር፤ ልብሷም ተቀድዶ ነበር፤ በራሷም ላይ ዐመድ ነስንሳ ነበር። ³⁸ያ ቀድሞ የማስበው አሳቤም ተለየኝ፤ ወደ እርሷም ተመልሼ፥ “ምን ያስለቅስሻል? ልቡናሽንስ ለምን ታሳዝኛለሽ? አልኋት።” ³⁹እርስዋም አለችኝ፥ “ጌታዬ ለራሴ አለቅስ ዘንድ በመከራዬም ላይ መከራን እጨምር ዘንድ ተወኝ፤ ፈጽሜ እኔ አዝኛለሁና፥ ልቡናዬም ተጨንቃለችና።” ⁴⁰እኔም፥ “ምን ሆነሻል? ንገሪኝ” አልኋት። ⁴¹እርስዋም አለችኝ፥ “እኔ ባሪያህ ከጥንት ጀምሮ መካን ነበርሁ፤ ሠላሳ ዘመን ከባሌ ጋር ስኖር ልጅ አልወለድሁም። ⁴²እኔም በዚያ በሠላሳው ዘመን ሁልጊዜ በየጊዜውና በየሰዓቱ በመዓልትና በሌሊት ወደ ልዑል እጸልይ ነበር። ⁴³ከዚህም ከሠላሳ ዓመት በኋላ እግዚአብሔር የባሪያውን ልመና ሰማ፤ መከራዬንም አየ፤ ድካሜንና ሥቃዬን ተመልክቶ አንድ ልጅ ሰጠኝ፤ በእርሱም ፈጽሞ ደስ አለኝ፤ እኔም፥ ባሌም፥ ያገሬም ሰዎች ሁሉ ደስ አለን፤ እግዚአብሔርንም አመሰገንነው። ⁴⁴በብዙ ድካምም አሳደግሁት። ⁴⁵ከዚህም በኋላ አካለ መጠን ባደረሰ ጊዜ ሚስት አጋባሁት፤ ሰርግንም ሰረግሁለት።