3 Book of Ezra Chapter 12 - መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል | EOTC Bible

¹ከዚህም ከሰባተኛው ቀን በኋላ በሌሊት ሕልምን አየሁ። ²እነሆ፥ ጽኑ ነፋስ ከባሕር ሲወጣ አየሁ፤ ማዕበሎቹም ሁሉ ታወኩ። ³ያም ነፋስ በሰው አምሳል ከባሕሩ ሲወጣ አየሁ፤ ከዚህ በኋላ ያ ሰው ከሰማይ ደመናዎች ጋር ወጣ፤ ፊቱንም መልሶ ባየ ጊዜ፥ ሁሉ በጊዜው ጊዜ ወደ እርሱ ይመጣል። ⁴ቃሉም በወጣ ጊዜ ከቃሉ የተነሣ ሁሉ ይቀልጣል፤ ቃሉን የሰሙት ሁሉም አደሮ ማር ወደ እሳት በቀረበ ጊዜ እንደሚቀልጥ ይቀልጣሉ። ⁵ከዚህ በኋላ ቍጥር የሌላቸው ብዙ ሰዎች ከባሕር የወጣ ይኽን ሰው ይዋጉት ዘንድ ከአራቱ ማዕዘን ሲሰበሰቡ አየሁ። ⁶ከዚህ በኋላም ታላቅ ተራራን ሠራ፤ በላዩም ተቀመጠ። ⁷ያ ተራራም የተሠራበትን ላውቅ ወደድሁ፤ ነገር ግን አልቻልሁም። ⁸ከዚህም በኋላ ይጣሉት ዘንድ የተሰበሰቡት ሁሉ ፈጽመው ፈሩት። ነገር ግን ይዋጉት ዘንድ ደፈሩ። ⁹ከዚህም በኋላ በከበቡት ጊዜ፥ ወደ እርሱም በመጡ ጊዜ እጁን በእነርሱ ላይ አላነሣም፤ ጦርን ወይም ማናቸውንም የጦር መሣሪያ አላነሣም። ¹⁰ከአፉ የእሳት ማዕበልን፥ ከከንፈሩም የእሳት ነበልባልን፥ ከአንደበቱም የእሳት ፍምን እንደ ጥቅል ነፋስ አወጣ እንጂ፤ ያ የእሳት ማዕበል፥ ያም የእሳት ነበልባል፥ ያም የእሳት ፍም ሁሉ ተቀላቅሎ እንደ ጥቅል ነፋስ ሆነ። ¹¹ሊገድሉት በከበቡት በእነዚያ በብዙዎች ላይም ወረደ፤ ከዐመዳቸው ትቢያና ከቃጠሏቸው ጢስ በቀር ከእነርሱ የተረፈ እስከማይኖር ድረስ ሁሉንም አቃጠላቸው። ከዚህም በኋላ ደንግጬ ነቃሁ። ¹²ከዚህም በኋላ ያን ሰው ከዚሁ ተራራ ሲወርድ አየሁት፤ ለእርሱ የሚስማሙ ብዙዎች ሌሎችንም ወደ እርሱ ጠራ። ¹³ብዙ ሰዎችም ወደ እርሱ መጡ፤ ከእነርሱም ደስ ያላቸው ነበሩ፤ ከእነርሱም ያዘኑ ነበሩ፤ ከእነርሱም እስረኞች ነበሩ። ከዚህ በኋላ ይህ ሁሉ በደረሰብኝ ጊዜ ደንግጬ ነቃሁ፤ ወደ ልዑልም ጸለይሁ። ¹⁴እንዲህም አልሁ፥ “ቀድሞ አንተ ይህን ጌትነትህን ለባሪያህ አሳየኸው፤ ጸሎቴንም ትሰማ ዘንድ አደረግህልኝ። ¹⁵አሁንም የዚህን የሕልሜን ትርጓሜ ዳግመኛ ንገረኝ። ¹⁶ነገር ግን እኔስ እንደምጠራጠረው በእነዚያ ወራቶች ለሚኖሩ ሰዎች ወዮላቸው! ይልቁንም ላልነበሩት ወዮላቸው! ¹⁷በኋላ ዘመን የሚቈያቸውን ገና ያልደረሰላቸውን ባለማወቅ ያዝናሉና። ¹⁸ላሉት ግን ፈጽመው ስላወቁት ነው። ¹⁹ስለዚህም ወዮላቸው! በዚህ ሕልም እንዳየሁ ታላቅ ጭንቅንና ብዙ ድካምን ያያሉና። ²⁰ነገር ግን ይህ ሳይደርስ መከራ መቀበል ይሻላል፤ እንደ ደመናም ከዚህ ዓለም ያልፉ ዘንድ ይሻላል፤ በኋላ ዘመን የምታገኛቸውን አያውቁምና።”

²¹እርሱም መለሰልኝ እንዲህም አለኝ፥ “የዚህን የሕልምህን ትርጓሜ እነግርሃለሁ፤ ይህን ያልኸኝንም እተረጕምልሃለሁ። ²²ስለሚቀሩትና ስለሚኖሩት ተናግረሃልና ትርጓሜው እንዲህ ነው። ²³በእነዚያ ወራቶች ያን መከራ የሚያዩት እነዚያ የሚቀሩት ናቸው፤ ያም መከራ የሚያገኛቸውንና በልዑል ዘንድ ሃይማኖትና በጎ ምግባር፥ ጽናትም ያላቸውን እርሱ ራሱ ይጠብቃቸዋል። ²⁴ነገር ግን ከሞቱት ይልቅ በሕይወት የቀሩት ፈጽመው ብፁዓን እንደ ሆኑ ዕወቅ። ²⁵የዚህስ የሕልምህ ትርጓሜው እንደዚህ ነው፤ ከባሕር ሲወጣ ያየኸው ይህ ሰው፥ ²⁶ዓለሙን ሁሉ በእርሱ ያድን ዘንድ ለኋላ ዘመን ልዑል የጠበቀው ይህ ነው። እርሱም የተረፉትን በሥርዐት ያኖራቸዋል። ²⁷እንደ ጥቅል ነፋስ ከአፉ የእሳት ነበልባል፥ የእሳትም ፍሕም ሲወጣ ያየኸው፥ ²⁸ጦሩን ወይም የጦር መሣሪያውን ያላነሣ፥ ግን የከበቡትንና ሊገድሉት የመጡትን እነዚያን ብዙዎችን ያጠፋቸው ትርጓሜው እንዲህ ነው። ²⁹በምድር የሚኖሩትን ልዑል የሚያድንበት ዘመን ይመጣል። ³⁰ያንጊዜ እርስ በእርሳቸው ይወነጃጀላሉ። ³¹ከተማ ከከተማ ጋር፥ ገጠር ከገጠር ጋር፥ ሕዝብ ከሕዝብ ጋር፥ መንግሥታት ከመንግሥታት ጋር ይዋጋሉ። ³²ይህም በተደረገ ጊዜ፥ ቀድሞ ያሳየሁህ ምልክቱም በደረሰ ጊዜ ያንጊዜ ከባሕር ሲወጣ ያየኸው ያ ሰው ይገለጣል። ³³“አሕዛብም ሁሉ ቃሉን በሰሙ ጊዜ ሀገሮቻቸውና እርስ በርሳቸው የሚጣሉበትን ጠባቸውን ይተዋሉ። ³⁴ቍጥር የሌላቸው ሰዎች እንዳየሃቸው መጥተው ሊገድሉት ወድደው በአንድነት በዝተው ይሰበሰባሉ። ³⁵እርሱ ግን በጽዮን ተራራ ራስ ይቆማል። ³⁶ያለ ሰው እጅ የተፈጠረው ተራራ ሲወጣ እንዳየኸው፥ ጽዮን ትመጣለች፤ ተዘጋጅታና ተሠርታም ለሁሉ ትታያለች፤ ³⁷እንደ ዓውሎ ነፋስ የሆኑ አሕዛብን በኀጢአታቸው የሚዘልፋቸው እርሱ ወልድ ነው። የሥራቸውንም ክፋት በፊታቸው ይገልጥባቸዋል። እንደ እሳት ነበልባል የሆኑትም በጽኑዕ የሚሠቃዩበትን ይገልጣል። ³⁸እንደ እሳት ፍም የሆኑትንም ያለ ድካም ከኀጢአታቸው ጋር ያጠፋቸዋል። ³⁹“ለእርሱ የሚስማሙ ብዙዎች ወደ እርሱ ሲሰበሰቡ ያየኸውም፥ ⁴⁰እኒህ በአሦር ንጉሥ በስልምናሶር ዘመን ካገራቸው የተማረኩ፥ እርሱም በመንግሥቱ የማረካቸው፥ በወንዙ ማዶም ያኖራቸው ዘጠኙ ነገድና የነገድ እኩሌታ ናቸው፤ ተመልሰውም ሌላ ሆኑ። ⁴¹የወገናቸውን ነገድ ይተዉ ዘንድ፥ የሰው ወገን ወደማይኖርበት ሀገርም ይሄዱ ዘንድ እነርሱ ራሳቸው ይህችን ምክር አወጧት። ⁴²በሀገራቸው ያልጠበቁትን ሕግ ይጠብቁ ዘንድ፥ ⁴³መግቢያው ጠባብ ወደ ሆነ ወደ ኤፍራጥስም ገቡ። ⁴⁴ያንጊዜም ልዑል ተአምር አደረገላቸው፤ የወንዙንም ምንጭ እስኪያልፉ ድረስ አቆመላቸው። ⁴⁵ሀገሩ ግን ዓመት ከመንፈቅ ያስሄዳል፤ የሀገሩም ስም አዛፍ ይባላል። ⁴⁶“እስከ ኋለኛውም ዘመን ድረስ በዚህ ኖሩ፤ ከዚህም በኋላ ዳግመኛ ይመለሱ ዘንድ ባላቸው ጊዜ፦ ⁴⁷መሻገር ይችሉ ዘንድ የወንዙን ምንጭ ልዑል ዳግመኛ ያቆምላቸዋል። ⁴⁸ስለዚህም ስለ አየኸው ነገር ከሕዝቡ አብዛኛዎቹን ይወስዷቸዋል። እነርሱም በከበረው ቦታዬ ይገኛሉ። ⁴⁹በእርሱ ላይ የተሰበሰቡ እነዚያን ብዙዎችንም ባጠፋቸው ጊዜ ያንጊዜ የቀሩትን ሕዝብ ያጸናቸዋል። ⁵⁰ያንጊዜም ብዙ ምልክቱን ያሳያቸዋል።” ⁵¹እኔም እንዲህ አልሁት፥ “አቤቱ ጌታዬ፥ ይህንም ንገረኝ፤ ከባሕር መካከል ሰው ሲወጣ እኔ ያየሁት ስለ ምንድን ነው?” ⁵²እንዲህም አለኝ፦ በባሕሩ ጥልቀት ውስጥ ያለውን ማንም ማወቅ እንደማይችል እንደዚሁም በምድር ካሉት ወልድን ማወቅ የሚችል ማንም የለም፤ ሰዓቱና ቀኑ በደረሰ ጊዜ ነው እንጂ፤ ከእርሱም ጋር ያሉት አያውቁትም። ⁵³ያየኸው የሕልምህ ትርጓሜው ይህ ነው፤ ስለዚህም ለአንተ ብቻ አሳየሁህ። ⁵⁴ግዳጅህን ትተህ የእኔን ግዳጅ ተከትለሃልና ሕጌንም ፈልገሃልና። ⁵⁵ሕይወትህንም ለዕውቀት አዘጋጅተሃልና፤ ጥበብንም እናት አድርገሃታልና። ⁵⁶ስለዚህም ይህን ገለጥሁልህ፤ ዋጋህ በልዑል ዘንድ አለና፥ እንግዲህስ ወዲህ ከጥቂት ቀን በኋላ ና፤ የምነግርህ ሌላ ነገር አለና፥ ድንቅንም እተረጕምልሃለሁና።” ⁵⁷በየጊዜው ስለሚያደርገው ስለ ድንቅ ሥራውም እግዚአብሔርን አመሰግነውና አከብረው ዘንድ ወደ ምድረ በዳ አልፌ ሄድሁ። ⁵⁸ዘመኖቹን ያዘጋጃቸዋልና፥ ይህንም በየዓመቱ ያደርጋልና። በዚያም ሦስት ቀን ተቀመጥሁ።

መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል 12

ስድስተኛ ራእይ

የራእዩ ትርጓሜ