3 Book of Ezra Chapter 13 - መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል | EOTC Bible

¹በሦስተኛውም ቀን በዛፍ ሥር ተቀምጬ ሳለሁ፦ ²ከዚያች ዛፍ ፊት ለፊት ቃል መጣ፤ “ዕዝራ! ዕዝራ!” ብሎ ጠራኝ፤ እኔም፥ “እነሆኝ ጌታ ሆይ፥” አልሁ፤ ተነሥቼም ቆምሁ፤ ³እርሱም እንዲህ አለኝ፥ “ለሙሴ ፈጽሜ ታየሁት፤ ወገኖችም ለግብፅ በተገዙ ጊዜ ጳጦስ በሚባል እንጨት ሥር ተናገርሁት። ⁴ላክሁትም፤ ወገኖችንም ከግብፅ አወጣኋቸው፤ ሙሴንም ወደ ደብረ ሲና ወሰድሁት፤ ብዙ ቀንም በእኔ ዘንድ አኖርሁት። ⁵ብዙ ድንቅን ነገርሁት፤ የዘመናትንም ምሥጢር አሳየሁት፤ ኋለኛውንም ዘመን ነገርሁት። ⁶ይህን ነገር ተናገር፤ ይህንም ነገር ሰውር ብዬ አዘዝሁት። ⁷አሁንም ለአንተ እልሃለሁ፦ ⁸የነገርሁህን ያን ነገር ታውቅ ዘንድ፥ ያየኸው ሕልምህንም፥ የሰማኸውን ትርጓሜውንም በልቡናህ ጠብቀው። ⁹ከሰው ለይተው ይወስዱሃልና፥ ከዚህም በኋላ ዓለም እስኪያልፍ ድረስ እንዳንተ ያሉት ባሉበት ቦታ ከልጆች ጋር ትኖራለህ። ¹⁰የዓለም የጐልማሳነቱ ወራት አልፏልና፥ ዘመኑም አርጅትዋልና። ¹¹ዓለም ለዐሥር ክፍል ተከፍሏልና እስከ ዐሥርም ድረስ ደርሷልና። ¹²የዐሥረኛው እኩሌታ ቀርትዋልና። ¹³አሁን ግን ቤትህን አዘጋጅ፤ አዘንተኞቻቸውንም ደስ አሰኛቸው፤ ዐዋቆቻቸውንም ልብ አስደርጋቸው፤ እንግዲህ የምታልፍ ሕይወትንም ተዋት። ¹⁴መዋቲ አሳብን እንግዲህ ተወው፤ የሰው ሸክምንም ከላይህ ጣል፤ የሚሞት አሳብንም ተው፤ የማይሞተውንም ልበስ፤ እንግዲህም ወዲህ ከዚህ ዓለም ትሸጋገር ዘንድ አፍጥን። ¹⁵ይች ያየሃት ክፋት ዛሬ ደርሳለችና፤ እንግዲህ ወዲህ ከእርሷ የምትከፋ ዳግመኛ ትደረጋለችና። ¹⁶ዓለም እያረጀና እየደከመ በሚሄድ መጠን እንዲሁ በውስጡ የሚኖሩ ክፋታቸው ትበዛለችና። ¹⁷እውነት ትጠፋለችና፥ አሰትም ትጸናለችና። ይህ ያየኸውም ንስር ይደርስ ዘንድ ይቸኵላልና።” ¹⁸እኔም መለስሁለት፤ እንዲህም አልሁት፥ “እንግዲህስ ወዲህ በፊትህ እናገራለሁ። ¹⁹አቤቱ፥ እኔ እሄዳለሁና፥ እንደ አዘዝኸኝም ዛሬ ያሉትን ሕዝብ አስተምራቸዋለሁና። እንግዲህ ወዲህ ዳግመኛ የሚወለዱትን ማን ያስተምራቸዋል? ²⁰ዓለም በጨለማ ውስጥ አለና፤ በውስጡ ለሚኖሩትም ብርሃን የላቸውም። ²¹ኦሪትህ ተቃጥላለችና፥ የሠራኸውን፥ ትሠራውም ዘንድ ያለህን የሚያውቀው የለምና። ²²በፊትህስ ባለሟልነትን ካገኘሁ፥ ቅዱስ መንፈስህን ላክልኝ፤ እኔም ሰው የሕይወት መንገድን ማግኘት ይችል ዘንድ፥ ሊኖሩ የሚወድዱ ሰዎችም ይድኑ ዘንድ ከጥንት ጀምሮ በዓለም የሆነውን ሁሉና በኦሪትህ ውስጥ ተጽፎ ያለውን እጽፋለሁ።” ²³እርሱም መለሰልኝ፤ እንዲህም አለኝ፥ “ሄደህ ወገኖችህን ሰብስባቸው፤ እስከ አርባ ቀንም ድረስ እንዳይፈልጉህ ንገራቸው። ²⁴አንተ ግን ብዙ ብራና አዘጋጅ፥ ከአንተም ጋራ ሶርያን፥ ደርብያን፥ ሰላምያን፥ ኢቀናንንና አሳሄልን እኒህን አምስቱን ሰዎች ውሰዳቸው። እነርሱ በመጻፍ ጠቢባን ናቸውና። ²⁵ወደዚህ ና፤ በልቡናህም የጥበብ መብራትን አበራለሁ፤ ትጽፍም ዘንድ ያለህን ሁሉ እስክትጨርስ ድረስ እንግዲህ አትጠፋም። ²⁶በጨረስህ ጊዜ ግልጥ የምታደርገው አለ፤ የምትሠውረውም አለ፤ ለዐዋቂዎችም፥ ለጠቢባንም ትሰጣቸዋለህ፤ ነገ በዚህ ሰዓት ትጽፍ ዘንድ ትጀምራለህ።” ²⁷እንደ አዘዘኝም ሄጄ ሕዝቡን ሁሉ ሰበሰብሁ። ²⁸እንዲህም አልኋቸው፥ “እስራኤል፥ ይህን ነገር ስሙ። ²⁹አባቶቻችሁ ቀድሞ በግብጽ ምድር ኖሩ፤ ከዚያም ተቤዣቸው። ³⁰የሕይወት ሕግንም ተቀበሉ፤ ግን አልጠበቁም፤ ከእነርሱም በኋላ ያላችሁት እናንተ ካዳችሁት። ³¹ምድረ ርስትን ሰጠን፤ የጽዮንንም ምድር አወረሰን፤ እናንተም፥ አባቶቻችሁም ካዳችሁት፤ እርሱንም መበደል አልተዋችሁም፤ የአዘዛችሁ የልዑል መንገድን አልጠበቃችሁም። ³²እርሱ እውነት ፈራጅ ነውና በጊዜው የሰጣችሁን ቀማችሁ። ³³አሁንም እናንተ በዚህ አላችሁ፤ ወንድሞቻችሁ ግን ከእናንተ ተለይተው በውስጥ ናቸው። ³⁴ልቡናችሁን ያስገዛችሁት፥ ሕሊናችሁንም የገሠጻችሁት እንደ ሆነ፥ ሕይወታችሁንም የጠበቃችሁት እንደ ሆነ አትሞቱም። ³⁵ከሞት በኋላ ፍርድ ይመጣልና፥ እኛንም በሕይወት አያኖረንምና፥ ያንጊዜም የጻድቃን ስማቸው ይገለጣል፤ የኃጥኣንም ሥራቸው ይገለጣል። ³⁶ከእናንተ ወደ እኔ የሚመጣ አይኑር፤ እስከ አርባ ቀንም ድረስ አትፈልጉኝ።” ³⁷እንዳዘዘኝም እነዚያን አምስቱን ሰዎች ይዤ ወደ ምድረ በዳው ሄድን፤ በዚያም ተቀመጥን። ³⁸በማግሥቱም ቃል መጣ፥ “ዕዝራ! ዕዝራ!” ብሎ ጠርቶ እንዲህ አለኝ፥ “አፍህን ክፈት እኔም የማጠጣህን ጠጣ።” ³⁹አፌንም በከፈትሁ ጊዜ ውኃ የተመላ፥ መልኩ እሳት የሚመስል መጠጥን አጠጣኝ። ⁴⁰ተቀብዬም ጠጣሁት፤ ልቡናዬም ፈጽሞ ዕውቀትን ተናገረ፤ ዕውቀትም በልቡናዬ በዛ፤ ነፍሴም ትጠብቀዋለች፤ ታስበዋለችም። ⁴¹አፌም ተከፈተ፤ ከዚያም ወዲያ ዝም አላለም። ⁴²ልዑልም ለእነዚያ ለአምስቱ ሰዎች ጥበብን ሰጣቸው፤ የማያውቁትንም ምልክት የሆነውን ይህን ሁሉ በማከታተል ጻፉ፤ በዚያም አርባ ቀን ተቀመጡ፤ እነርሱም ቀን ቀን ይጽፉ ነበር፤ ማታ ማታም እህል ይመገቡ ነበር፤ ⁴³እኔ ግን ቀን እናገራለሁ፤ ሌሊትም ዝም አልልም። ⁴⁴በእነዚያ በአርባ ቀኖችም ሃያ አራት መጻሕፍት ተጻፉ። ⁴⁵ከዚህም በኋላ እነዚያ አርባ ቀኖች በተፈጸሙ ጊዜ ልዑል ተናገረኝ፤ እንዲህም አለኝ፥ “አስቀድሞ የጻፋችሁትን ያን ግልጥ አድርገው፤ የሚገባውም የማይገባውም ሁሉ ያንብበው። ⁴⁶ይህን ግን ለጠቢባን ሕዝብ ትሰጣቸው ዘንድ ጠብቅ። ⁴⁷በእነዚህ ውስጥ የማስተዋል መብራት፥ የጥበብ ምንጭ፥ የዕውቀትም ፈሳሽ አለና።” ⁴⁸እንዲሁም አደረግሁ፤ በአራተኛው ዓመት፥ ከዓመታቱ ሱባዔያት በአምስተኛው ሱባዔ፥ ከፍጥረተ ዓለም በኋላ በአምስት ሺህ ዓመታት፥ ጨረቃ ሠርቅ ባደረገች በዐሥረኛው ቀን በሦስተኛው ወር፥ በዘጠና አንድ ቀናት። ⁴⁹ያንጊዜ ይህን ሁሉ ከጻፈ በኋላ ዕዝራን ይዘው እንደ እርሱ ያሉ ሰዎች ወዳሉበት ሀገር ወሰዱት፤ እርሱም እስከ ዘለዓለም ድረስ የልዑል የጥበቡ ጸሓፊ ተባለ።

መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል 13

ሰባተኛው ራእይ