3 Book of Ezra Chapter 10 - መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል | EOTC Bible

¹ከዚህም በኋላ በማግሥቱ ሌሊት ንስር ከባሕር ሲወጣ በሕልም አየሁ፤ ክንፎቹም ዐሥራ ሁለት ናቸው፤ ራሶቹም ሦስት ናቸው። ²በክንፎቹም በዓለሙ ሁሉ ይበርራል፤ የሰማይ ነፋሳትም ሁሉ ይነፍሱበታል፤ ደመናትም በእርሱ ይሰበሰባሉ። ³ከእነዚያም ክንፎች ራሶች ይበቅላሉ፤ እነዚያም ራሶች ደቃቅና ታናናሽ ክንፍ ይሆናሉ፤ ⁴ራሶቹም ዝም ይላሉ፤ ከእነዚያም ራሶች መካከለኛው ራስ ይበልጣል፤ ነገር ግን እርሱም ከእነርሱ ጋር ዝም ይላል። ⁵ያም ንስር ምድርንና በምድር የሚኖሩትን ይገዛ ዘንድ በክንፎቹ ይበርራል፤ ⁶ከሰማይ በታች ያለ ሁሉ ይገዛለት ዘንድ ያን ንስር በምድር ከተፈጠረው ፍጥረት የሚከራከረው ማንም የለም። ⁷ከዚህ በኋላ ያ ንስር ተነሣ፤ በጥፍሮቹም ቆመ፤ በታላቅ ድምፅም ጮኸ፤ ክንፎቹንም እንዲህ አላቸው፦ ⁸“በየቦታችሁ ተኙ እንጂ ሁላችሁ እያንዳንዳችሁ በአንድነት አትነሡ፤ በየጊዜውም ትነሣላችሁ። ⁹የኋለኛዪቱ ራሱም ከሁሉ ትበልጣለች።” ¹⁰ባየሁ ጊዜም ድምፁ የሚወጣ ከሥጋው መካከል እንጂ ከራሱ ውስጥ አይደለም። ¹¹የእነዚያ ራሶች ቍጥሮችም ስምንት ናቸው። ¹²ከዚህ በኋላ በቀኝ በኩል ክንፍ ወጣ፤ ምድሩንም ሁሉ ገዛ። ¹³ከዚህ በኋላ ጥፋቱ በደረሰ ጊዜ ቦታው እስከማይታይ ድረስ እርሱም ጠፋ፤ ሁለተኛውም ወጣ፤ እርሱም ብዙ ዘመን አጽንቶ ገዛ። ¹⁴ከዚህም በኋላ ጥፋቱ በደረሰ ጊዜ እርሱም እንደ ፊተኛው ጠፋ። ¹⁵ቃልም መጣለት፤ እንዲህም አለው፦ ¹⁶“ምድርን ይህን ያህል ዘመን አጽንተህ የምትገዛ አንተ ንስር ሳትጠፋ ይኽን የምነግርህን ስማ። ¹⁷ከአንተ በኋላ እንደ አንተ የሚጸና፥ የእኩሌታህንም ያህል የሚገዛ የለም።” ¹⁸ሦስተኛውም ወጣ፤ እርሱም እንደ መጀመሪያው አጽንቶ ገዛ፤ ከዚህ በኋላ እርሱም ጠፋ። ¹⁹ከዚህም በኋላ ዳግመኛ ክንፎቹ ሁሉ ወጡ፤ እያንዳንዳቸውም ገዙ፤ ዳግመኛ ሁሉም ጠፉ። ²⁰ከዚህ በኋላ ክንፎቹ አጽንተው ይገዙ ዘንድ በግራ በኩል በየጊዜያቸው ተነሡ፤ ነገር ግን ፈጥነው ጠፉ። ²¹ከእነርሱም ውስጥ የተነሡ አሉ፤ ነገር ግን እነርሱ አልገዙም። ²²ከዚህ በኋላም እነዚያ ዐሥራ ሁለቱ ክንፎቹ ጠፉ፤ እኒያም ሁለቱ ራሶቹ ጠፉ። ²³ዝም ከሚሉ ከሦስቱ ራሶቹና ከስድስቱ ራሶቹ በቀር ከዚህ ንስር ወገን የቀረ የለም። ²⁴ከዚህም በኋላ ከእነዚያ ከስድስቱ ራሶች ሁለቱ ተለይተው ሄዱ፤ በቀኝ በኩል ባለ ራሱ ውስጥም ተቀመጡ፤ አራቱ ግን በቦታቸው ቀሩ። ²⁵እኒህ አራቱ ራሶች ግን ይቆሙ ዘንድ፥ እነርሱም ይገዙ ዘንድ ተማከሩ። ²⁶ከዚህም በኋላ አንዱ ተነሥቶ ቆመ፤ ነገር ግን ፈጥኖ ጠፋ። ²⁷ሁለተኛውም እንዲሁ ከፊተኛው ይልቅ እርሱ ፈጥኖ ጠፋ። ²⁸ከዚህ በኋላ የቀሩት እኒህ ሁለቱ ተተክተው ይገዙ ዘንድ እንዲሁ ተማከሩ። ²⁹ከዚህም በኋላ እኒህ ሲማከሩ ዝም ከሚሉ ከሦስቱ ራሶች መካከለኛ የሚሆን አንዱ ተነሣ፤ ከእነርሱም የሚበልጥ እርሱ ነው። ³⁰ከዚህም በኋላ እኒህን ሁለቱን ራሶች ከእርሱ ጋር ወሰዳቸው። ³¹ያም ራስ አብረውት ካሉት ጋራ ተመለሰ፤ ይገዙ ዘንድ የተማከሩ እኒህን ሁለቱንም ራሶች ዋጣቸው። ³²ያም ራስ ምድርን ሁሉ ያዛት፤ በውስጥዋም የሚኖሩትን በብዙ ድካምና መከራ አሠቃያቸው፤ ከቆሙት ከእኒያ ክንፎች ሁሉ ይልቅ ፈጽሞ ዓለምን ቀማ። ³³ከዚህም በኋላ መካከለኛው ራስ እንደ እነዚያ ጠፋ። ³⁴ሁለቱ ራሶችም ቀሩ፤ እነርሱም እንዲሁ ምድርንና በውስጧ የሚኖሩትን ገዙ። ³⁵ከዚህ በኋላ ያ በቀኝ በኩል ያለው ራስ በግራ በኩል ያለውን ዋጠው።

³⁶“ወደ ፊትህ ተመልከት፤ የምታየውንም ዕወቅ” የሚለኝን ቃል ሰማሁ። ³⁷ባየሁም ጊዜ እነሆ አንበሳ እያገሣ ከዱር ተነሣ፤ እንደ ሰውም ድምፅ ሲናገር ሰማሁት፤ ያንም ንስር እንዲህ አለው፦ ³⁸“የምነግርህንና ልዑል ያለህን አንተ ስማ። ³⁹ምድርን ይገዟት ዘንድ ከፈጠርኋቸው፥ የዘመንም ፍጻሜ ከሚደርስባቸው ከእነዚያ ከአራቱ እንስሳ የቀረህ አንተ አይደለህምን?” ⁴⁰አራተኛውም መጥቶ ያለፉትን በብዙ ድካምና ሕማም ይህን ዓለም የቀሙትን እነዚያን እንስሳ ሁሉ ድል ያደርጋቸዋል፤ ይህን ያህል ዘመን በዚህ ዓለም በተንኰል ኖረ። ⁴¹ዓለምንም በክፉ አገዛዝ ገዛት። ⁴²ጻድቃንን ቀምቶአቸዋልና፥ ደጋጎቹንም በድሎአቸዋልና፥ ቅኖቹንም ጠልቶአቸዋልና፥ አሰተኞቹንም ወዶአቸዋልና፥ የጻድቃንንም አንባቸውን አፍርሶአልና፥ ያልበደሉትንም ቅጽራቸውን አፍርሶአልና። ⁴³ኀጢአቱም ወደ ልዑል ደርሳለችና፥ ትዕቢቱም ወደ ኀያል ደርሳለችና። ⁴⁴ልዑልም የራሱን ሰዎች ተመልክትዋቸዋልና፥ እነሆም ዓመቱ ተፈጽሞአልና። ⁴⁵ስለዚህም አንተ ንስር ፈጽመህ ትጠፋለህ፤ ኀጢአተኞች ክንፎችህ፥ ዝንጉዎች ራሶችህ፥ ክፉዎች ጥፍሮችህና ዐመፀኛው ሥጋህ ይጠፋሉ። ⁴⁶ምድርም ከመከራዋ ሁሉ እፎይ ብላ ካንተ ፈጽማ ታርፍ ዘንድ የፈጣሪዋን ፍርዱንና ቸርነቱን ተስፋ ታደርጋለች።

መጽሐፈ ዕዝራ ሱቱኤል 10

በንስር አምሳል ያየው አምስተኛው ራእይ

ከዱር የወጣ አንበሳ