2 Maccabees Chapter 4 - መጽሐፈ መቃብያን ካልእ | EOTC Bible

¹በኢያሱም እነርሱን ያዳነበት ጊዜ አለ። ²በጌዴዎን እነርሱን ያዳነበት ጊዜ አለ። ³በሶምሶን፥ በባርቅና በዲቦራ፥ በዮዲትም እነርሱን ያዳነበት ጊዜ አለ፤ በሴትም ቢሆን፥ በወንድም ቢሆን አድሮ ከሚያሠቃዩአቸው ጠላቶቻቸው እጅ ያድኗቸው ዘንድ መሳፍንትን ያስነሣላቸው ነበር። ⁴እግዚአብሔርም እንደ ወደደ ከሚያሠቃዩአቸው ሰዎች እጅ ያድናቸው ነበር። ⁵በአደረገላቸውም በጎ ነገር ሁሉ በምድራቸው ዘር፥ በምድረ በዳ ያለ መንጋቸውን ሁሉና ከብታቸውንም በማብዛት ደስ ይላቸው ነበር። ⁶ከብታቸውንና ተክላቸውን ይባርክላቸው ነበር፤ በቤትና በምድረ በዳ የያዙትንም ሁሉ ይባርክላቸው ነበር፤ በዐይነ ምሕረት ይመለከታቸው ነበርና እንስሶቻቸውን አያሳንስባቸውም ነበር፤ የጻድቃን ልጆች ናቸውና ፈጽሞ ይወዳቸው ነበር። ⁷እነርሱ ግን በሥራቸው ክፉ በሆኑ ጊዜ በጠላቶቻቸው እጅ አሳልፎ ይሰጣቸው ነበር። ⁸በሚያጠፋቸውም ጊዜ ወዲያውኑ ይሹት ነበር፤ ተመልሰውም ወደ ፈጣሪያቸው ወደ እግዚአብሔር ይገሠግሡ ነበር። ⁹በፍጹም ልቡናቸውም በተመለሱ ጊዜ ኀጢአታቸውን ያስተሰርይላቸው ነበር፤ ሥጋና ደም እንደ ሆኑ ያውቃቸዋልና የሚያስት የዚህ ዓለም አሳብና፥ አጋንንትም አሉባቸውና የቀደመ ኀጢአታቸውን አያስብባቸውም ነበር። ¹⁰ያ መቃቢስ ግን እግዚአብሔር በቅዱሱ ተራራ የሠራውን ይህን ሥርዐት በሰማ ጊዜ በንስሓ ተጋደለ። ¹¹ይኸን ነገር ከአየና ከሰማ በኋላም በጎ ሥራ መሥራትን አላቃለለም፤ እግዚአብሔር ይቅር ብሎአቸዋልና የእስራኤል ልጆች የሚሠሩትን ቸርነት ሁሉ መሥራት አላቃለለም፤ ትእዛዙንም ሲተላለፉ እግዚአብሔር በሚቀሥፋቸው ጊዜ ያለቅሱና ይጮሁ ነበር፤ ዳግመኛም ይቅር ይላቸው ነበር፤ ሕጉንም ይጠብቁት ነበር። ¹²መቃቢስም እንደዚሁ መንገዱን ያቀና ነበር፤ ትእዛዙንም ይጠብቅ ነበር፤ በእስራኤል አምላክ በእግዚአብሔር ትእዛዝም ይሔድ ነበር። ¹³ያንጊዜም የእስራኤል ልጆች የሚመኩበትን ሁሉ ከሰማ በኋላ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ በመጠበቅ እንደ እነርሱ ይመካ ነበር። ¹⁴ቤቱንና ልጆቹንም በእግዚአብሔር ሕግና ትእዛዝ ሁሉ ይሄዱ ዘንድ ይሠራራ ነበር። ¹⁵አይሁድ የሚከለከሉትን ሥርዐት እርሱም ይከለከል ነበር፤ አይሁድም የሚጠብቁትን ትእዛዝ ሰምቶ ይጠብቅ ነበር፤ እርሱ ልዩ ሞዓባዊ ወገን ሲሆን አይሁድ የሚከለከሉትን ምግብም ይከለከል ነበር። ¹⁶ዐሥራትም ያወጣ ነበር፤ ከበጎቹና ከላሞቹ፥ ከአህዮቹም መጀመሪያ የተወለደውንና የገዛውን ሁሉ ይሰጥ ነበር፤ እንዲሁም አይሁድ የሚሠዉትን መሥዋዕት ፊቱን ወደ ኢየሩሳሌም መልሶ ይሠዋ ነበር። ¹⁷የስእለቱንና የኀጢአቱን፥ የፈቃዱንና የሰላሙን መሥዋዕትና የዘወትሩን መሥዋዕት ይሠዋ ነበር። ¹⁸የአዝመራውንም መጀመሪያ ይሰጥ ነበር፤ አይሁድም የሚያቀርቡትን የወይኑን ቍርባን ያቀርብና ለሾመው ለሌዋዊው ይሰጥ ነበር፤ አይሁድም የሚያደርጉትን ሁሉ እንዲሁ ያደርግ ነበር፤ ዕጣኑንም ያጣፍጥ ነበር። ¹⁹መቅረዝንና ጋኖችን፥ ጠረጴዛዎችንና ድንኳኖችን፥ አራቱን ኅብርና ቀለበቶችን፥ ለቅድስተ ቅዱሳኑም መብራት የተጣራ ዘይትን፥ እግዚአብሔርን በሚያገለግሉበት ጊዜ እስራኤል በቅድስተ ቅዱሳኑ እንደሚያደርጉት መጋረጃን አሠራ። ²⁰በሕጉና በሥርዐቱ በኖሩ ጊዜ፥ እግዚአብሔርም ቸል ብሎ በጠላቶቻቸው እጅ ባልጣላቸው ጊዜ፥ መቃቢስም እንደ እነርሱ በመንገዱ ሁሉ በጎ ሥራ ይሠራ ነበር። ²¹መሪ እንዲሆነው፥ ከመረጣቸውና ፈቃዱን ከአደረጉ ከእስራኤል ወገኖችም እንዳይለየው ሁልጊዜ ወደ እስራኤል ፈጣሪ ወደ እግዚአብሔር ይጸልይ ነበር። ²²በጽዮን ልጅን፥ በኢየሩሳሌምም ቤትን ይሰጠው ዘንድ፥ በነቢዩ አንደበት ከተናገረው ከጥፋትም ያድነው ዘንድ ንስሓ በገባበትና በእግዚአብሔር ፊት በአለቀሰው ልቅሶ ሁሉ ንስሓውን ይቀበለው ዘንድ፥ ²³ዘሩንም ከምድር እንዳያጠፋበት፥ በመግባቱና በመውጣቱም ይጠብቀው ዘንድ ዳግመኛ ይጸልይ ነበር። ²⁴በመቃቢስ ሥልጣን በታች ከአሉ ከሞዓብ አሕዛብም ያምኑ ዘንድ ደስ አላቸው፤ አለቃቸው በቀናች መንገድ ይሄድ ነበርና፥ ፍርዱንም ይመለከቱ ነበር፤ ፈቃዱንም ያደርጉ ነበር፤ የአገራቸውን ፍርድና ያገራቸውን ቋንቋ ይንቁ ነበርና የመቃቢስም ሥራ እንደሚቀናና እንደሚሻል ያስተውሉ ነበር። ²⁵ወደ እርሱም መጥተው የመቃቢስን የቸርነቱንና የእውነቱን ፍርድ ይሰሙ ነበር። ²⁶ብዙ ገንዘብም ነበረው፤ ወንዶች ባሮችና ሴቶች ባሮች፥ ግመሎችና አህዮችም ነበሩት፤ ጥሩር የሚለብሱ አምስት መቶ ፈረሶችም ነበሩት፤ ኢሎፍላውያንንና አማሌቃውያንን፥ ሶርያውያንንም ፈጽሞ ድል ይነሣቸው ነበር፤ ቀድሞ ጣዖት ሲያመልክ ግን ድል ሲነሡት ኖረ። ²⁷እግዚአብሔርን ከአመነ ወዲህ ግን ወደ ሰልፍ ሲሄድ እርሱ ድል ይነሣ ነበር እንጂ እርሱን ድል የነሣው አልነበረም። ²⁸እነርሱ ግን ይወጉት ዘንድ በጣዖቶቻቸው ኀይል ይመጡ ነበር፤ በጣዖቶቻቸውም ስም ጠርተው ይረግሙት ነበር፤ ነገር ግን እምነቱን በፈጣሪው በእግዚአብሔር ላይ አድርጓልና ድል የሚነሣው አልነበረም። ²⁹እንዲህም እያደረገና ጠላቶቹንም ድል እየነሣ፥ አሕዛብንም በሥልጣኑ እየገዛ ኖረ። ³⁰ስለ ተበደሉትም ይበቀል ነበር፤ የድሃአደጉንም ፍርድ ያጸድቅ ነበር፤ ³¹ባልቴቶችንና ድሃአደጎችንም በችግራቸው ጊዜ ይቀበላቸው ነበር፤ የተራቡትንም ከምግብ ያጠግባቸው ነበር፤ የተራቈቱትንም ከልብሱ ያለብሳቸው ነበር። ³²በጥበቡና በእጁም ሥራ ደስ ይለው ነበር፤ ከአለውም ሳይነፍግ ይሰጥ ነበር፤ ለቤተ መቅደስም ዐሥራትን ይሰጥ ነበር፤ መቃቢስም ይኽን እያደረገ ሳለ በመልካም ዐረፈ።

መጽሐፈ መቃብያን ካልእ 4