2 Maccabees Chapter 3 - መጽሐፈ መቃብያን ካልእ | EOTC Bible

¹የሞዓብ ሬማት ለሶርያ ቅርብ ናትና ነቢዩ ነገረው። ²ጕድጓድም ቈፍሮ እስከ አንገቱ ገባ፤ መራራ ልቅሶንም አለቀሰ፤ በእግዚአብሔር ፊት ስለ ሠራው ኀጢአቱም ንስሓ ገባ። ³እግዚአብሔርም ነቢዩን እንዲህ አለው፤ “ከይሁዳ ሀገር ወደ ሬማት ወደ ሞዓቡ ሹም ወደ መቃቢስ ተመለስ። እግዚአብሔርም እንዲህ ይላል በለው፦ በኀይሌ ጽናትና በሠራዊቴ ቅድስቲቱን ከተማ አጠፋኋት እንዳትል ከተማዬን ታጠፋ ዘንድ የአንተ ፈጣሪ እኔ እግዚአብሔር በፈቃዴ ላክሁህ እንጂ ይህን ነገር ያደረግኸው አንተ አይደለህም፤ ⁴በስስትዋ ሁሉ፥ በክዳትዋና በሴሰኝነትዋም አሳዝናኛለችና። ⁵እኔም ቸል ብዬ በአንተ እጅ አሳልፌ ሰጠኋት፤ አንገትህን ስለ አደነደንህ፥ ከተማዪቱንም በእጄ ብርታት ከበብኋት ስለምትል ስለ አንተ አይደለም። አሁንም ስለ ወለድሃቸው ልጆችህ እግዚአብሔር ኀጢአትህን ይቅር አለህ። ⁶አሁንም በፍጹም ልቡናህ ጨክነህ ንስሓ ግባ። የሚጠራጠሩ ሰዎች ንስሓ ለመግባት አይጨክኑምና ተጠራጣሪ አትሁን። ⁷ነገር ግን በፍጹም ልቡናቸው ንስሓ የሚገቡ፥ ስለ ክፋታቸውም ንስሓ በገቡበት ሁሉ ወደ ጥመትና ወደ ኀጢአት የማይመለሱ ሰዎች ብፁዓን ናቸው። ⁸በልቅሶና በኀዘን፥ በብዙ ልመናና በስግደትም ወደ ፈጠራቸው ወደ እግዚአብሔር ለመመለስ የሚጨክኑም ብፁዓን ናቸው፤ ንስሓ የገቡትን ከሳታችሁ በኋላ ንስሓ የገባችሁ እናንተ የእኔ ናችሁ ብሏቸዋልና፤ ⁹ትዕቢተኛውንም ከሳተ በኋላ በንስሓ ወደ እርሱ በተመለሰ ጊዜ ስለ ፍርሀትህና ስለ ድንጋጤህ ኀጢአትህን ይቅር እልሃለሁ አለው፤ የአባትን ኀጢአት በልጆች ላይ እስከ ሦስተኛና እስከ አራተኛ ትውልድ የማመጣ፥ ለሚወድዱኝ፥ ሕጌንም ለሚጠብቁ ግን ለእነርሱ እስከ ሺህ ትውልድ ድረስ ምሕረትን የማደርግ ፈጣሪህ እግዚአብሔር እኔ ነኝና። ¹⁰አሁንም ስለ ወለድኻቸው ስለ እነዚህ ልጆች ከአንተ ጋራ ያለውን ቃል ኪዳኔን እጠብቃለሁ፤ ስለ ሠራኸው ኀጢአትህም ያደረግኸውን ንስሓ እቀበላለሁ ይላል ሁሉን የሚችል የእስራኤል ቅዱስ እግዚአብሔር።” ¹¹ያንጊዜም ከጕድጓዱ ወጣ፤ “እኔ እግዚአብሔርን አሳዝኜዋለሁና የወደድኸውን አድርገኝ እንጂ ከአንተ እንዳልለይ እግዚአብሔር እንዲህና እንዲህ ያድርገኝ ብሎ ለነቢዩ ሰገደ፤ ለእኛ ሕግ የለንምና እንደ አባቶች በትእዛዙ አልሄድሁም፤ አባቶቻችንም እንዳስተማሩን ጣዖት እንደምናመልክ አንተ ታውቃለህ። ¹²እኔ በኀጢአቴና በልቡናዬ ትዕቢት የሔድሁ፥ በአንገቴ ደንዳናነትም ፈጣሪዬን ያሳዘንሁ ኀጢአተኛ ነኝና። እስከ አሁንም ድረስ የእግዚአብሔርን ነቢያት ቃል አልሰማሁም ነበር፤ ባዘዘኝም በሕጉና በትእዛዙ አልኖርሁም።” ¹³ነቢዩም መልሶ፥ “ከእናንተ አስቀድሞ ከወገናችሁ ኀጢአቱን የታመነ የለምና ዛሬ ንስሓህን እንደ ተቀበለ ዐወቅሁ” አለ። ¹⁴ከእንግዲህ ወዲያ ግን ጣዖት ማምለክን ተው፤ መመለስህ እውነተኛ ይሆን ዘንድ እግዚአብሔርን ወደ ማወቅ ተመለስ፤ ከነቢዩም እግር በታች ሰገደ፤ ነቢዩም አነሣው፤ የሚገባውንም በጎ ሥራ ሁሉ አዘዘው። ¹⁵እግዚአብሔርም እንዳዘዘው አደረገ፤ ወደ ቤቱም ተመለሰ። ¹⁶ያም መቃቢስ አእምሮውን አስተካከለ፤ ከቤቱም ጣዖቱንና ጥንቆላውን፥ ጣዖት የሚያመልኩ ሰዎችንና ሟርተኞችን፥ ጠንቋዮችንም አስወገደ፤ ¹⁷ከኢየሩሳሌም ያመጣቸውንም የምርኮ ልጆች አባቶቻቸው እንደሚያደርጉ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ ሁሉ፥ ሥርዐቱንና ሕጉንም ያደርጉ እንደ ሆነ ጧትና ማታ ይመረምራቸው ነበር። ¹⁸ከተማረኩትም ልጆች ከዐዋቂዎቹ በቤቱ ሾመ። ¹⁹ዳግመኛም የእስራኤል ልጆች የሚያደርጉትን የእግዚአብሔርን ሕግ ያስተምሯቸው ዘንድ ወደ መኝታው የሚገቡ፥ ታናናሽ ቅምጥል ልጆቹን የሚጠብቁ ዐዋቂዎችን ከታናናሾቹ ሾመ፤ ሥርዐቱንና ሕጉን፥ አምልኮቱንና ፍርዱን፥ ሞዓባውያንም የሚያደርጉትን ሥርዐት ሁሉ ከምርኮ ልጆች ይሰማ ነበር። ²⁰መስጊዳቸውን፥ ጥንቆላቸውንና ጣዖቶቻቸውን፥ ጧትና ማታ ከሰቡት ከፍየሎች ጠቦቶችና ከበጎች መንጋዎች፥ ለጣዖታቱ የሚሠዋውን መሥዋዕቱንና ወይኑንም ያጠፋ ነበር። ²¹በቀትርና በሰዓት በሥራው ሁሉ ይሰግድላቸውና ያመልካቸው ነበር፤ ይለምናቸውና ይተማመናቸውም ነበር፤ እንዲሁም ከመንገዱ በተመለሰ ጊዜ ይለምናቸው ነበር፤ የጣዖታቱ ካህናትም በነገሩት ሁሉ ፈቃዳቸውን ያደርግ ነበር። ²²በነገሩ ሁሉ የሚያድኑት ይመስለው ነበርና የነገሩትን ሁሉ አይንቅም ነበር። ²³ያ መቃቢስ ግን የእነርሱን መንገድ ተወ። ²⁴ነቢይ የሚሉት የረኣዩን ነገር ከሰማ በኋላም በንስሓ መንገዱን አሣመረ፤ በዚያም ወራት ወገኖቹ ሁሉ ከእስራኤል ልጆች ይልቅ መንገዳቸውን አሣመሩ፤ የእስራኤል ልጆች አንድ ጊዜ ያሳዝኑት ነበርና በቀሠፋቸውም ጊዜ ዐውቀው ወደ እግዚአብሔር ይጮኹ ነበርና። ²⁵መከራ በሚያጸኑባቸው በአሕዛብ እጅ ተይዘው እንደ ተዋረዱ፥ ወደ እርሱም እንደ ጮሁ በሰማ ጊዜ የአባቶቻቸውን መሐላ አስቦ የዚያን ጊዜ ስለ አባቶቻቸው ስለ አብርሃምና ስለ ይስሐቅ፥ ስለ ያዕቆብም ይቅር ይላቸው ነበር። ²⁶በአዳናቸውም ጊዜ ያዳናቸውን ይረሱት ነበር፤ ጣዖታቱንም ወደ ማምለክ ይመለሱ ነበር። ²⁷ያንጊዜም በመከራ የሚያሠቃዩአቸው አሕዛብን ያስነሣባቸው ነበር፤ በአሠቃዩአቸውና ባሳዘኑአቸውም ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ይጮሁ ነበር፤ የዚያን ጊዜም ራርቶ ይቅር ይላቸው ነበር። የእጁ ፍጥረት ስለ ሆኑ ይወድዳቸው ነበርና። ²⁸ዳግመኛም በሚጠብቃቸው ጊዜ በዙሪያቸው ያለ ጣዖትን በማምለክና በክፉው የእጃቸው ሥራ ያሳዝኑት ዘንድ ይመለሱ ነበር። ²⁹እርሱ ግን የኢሎፍሊንና የሞዓብን፥ የምድያምንና የሶርያን፥ የግብፅንም ሕዝብ ያስነሣባቸው ነበር፤ ጠላቶቻቸውም ድል በነሷቸው ጊዜ፥ መከራ በአጸኑባቸውና በአስገበሯቸው ጊዜ፥ በገዟቸውም ጊዜ ይጮሁና ያለቅሱ ነበር፤ እግዚአብሔርም በወደደበት ጊዜ ያድኗቸው ዘንድ መሳፍንትን ያስነሣላቸው ነበር፤ መሳፍንቱም ያድኗቸው ነበር።

መጽሐፈ መቃብያን ካልእ 3