2 Maccabees Chapter 14 - መጽሐፈ መቃብያን ካልእ | EOTC Bible

¹የአይሁድና የሳምራውያን፥ የፈሪሳውያንና የሙታንን ትንሣኤ የማያምኑ የሰዱቃውያን ነገር እኔን እጅግ ያሳዝነኛል፤ ልቡናዬም ያውቀዋል። አይሁድ፦ እንብላ፤ እንጠጣም፤ ነገም እንሞታለን፤ በዚያም የምናየው የለም ይላሉ። ²ሳምራውያን ግን ሥጋችን ትቢያ ይሆናልና አይነሣም ይላሉ። ³ትንሣኤም በተደረገ ጊዜ የነፍሳችንን መነሣት እናምናለን። ነፍስ እንደ ነፋስ የማትታይና እንደ ነጐድጓድ ድምፅ ስለ ሆነች እነሆ እዚህ አለች የማይሏትና የማትታይ ስለ ሆነች ሥጋ ቢሞት አትሞትምና። ⁴ሥጋችን ግን በሁሉ ትታያለች፤ ዐመድና ትቢያም ትሆናለች። አውሬዎች ይበሏታልና፥ ትሎችም በመቃብር ይበሏታልና። ⁵እነዚያም የበሏት እንደ ሣር ይሆናሉና፥ እንዳልተፈጠሩም ትቢያ ይሆናሉና ዐመድ ይሆናሉ፤ ፍለጋቸውም አይገኝም። የፈረሱ ሥጋዎች የት ይገኛሉ? ⁶ፈሪሳውያንም እንዲህ ይላሉ፥ “የሙታንን መነሣት እናምናለን፤ ነገር ግን ነፍሳትን በምድር ያይደለ በሰማያት ሌላ ሥጋ ያለብሳቸዋል።” ⁷ሰዱቃውያንም እንዲህ ይላሉ፥ “ነፍሳችን ከሥጋችን ከወጣች በኋላ ከሞት አንነሣም፤ ለነፍስና ለሥጋም ትንሣኤ የላቸውም፤ ከሞትንም በኋላ አንነሣም።” ⁸ስለዚህም እጅግ ፈጽመው ይስታሉ፤ በእግዚአብሔርና በጌትነቱም ላይ ጽርፈትን ይናገራሉና የእነርሱ ነገር ያሳዝነኛል። ⁹የሚያጸድቃቸው እግዚአብሔርንም አላመኑትምና ለመዳን ተስፋ የላቸውም፤ ለመዳንና ከሙታን ለመነሣትም ተስፋ የላቸውም። ¹⁰አንተ ዕውር አይሁዳዊ ካለመኖር የፈጠረህን፥ እንደ ምራቅም ስትሆን ሰው ያደረገህን እግዚአብሔርን አላዋቂ ታደርገዋለህን? በምሳሌውና በመልኩ የፈጠረህ ነፍስህንና ሥጋህን አዋሕዶ ማስነሣት ይሳነዋልን? ¹¹ከእግዚአብሔር እጅ አታመልጥምና እንደዚህ አታስብ፤ ሳትወድ ትነሣለህ፤ በሞትህም ጊዜ የተያዝህባት የሲኦል ገመድ በአንገትህ አለችና ሳትወድ ይፈረድብሃል። ¹²በአንገትህ የታሠረች ያች ገመድም በእናትህ ማኅፀን ከሲኦል ግንድ ለአንተ ትበቅላለችና። አንተም ባደግህ ጊዜ እርሷም ታድጋለችና። ¹³አንተም በሞትህ ጊዜ በአንገትህ ያኖሯታል፤ ግንዷንም በሳቧት ጊዜ እርስዋ ታመጣቸዋለች፤ ቅርንጫፎችዋንም ትስባለች። ¹⁴ኃጥኣን ሁሉ በአንገታቸው ገመድ እንዳለ በውስጧ ተይዘው አሉና። ¹⁵የኃጥኣንም ነፍሳት ሁሉ ከአሉበት ከሰማይ ዳርቻ ይመጣሉ፤ እንደዚሁም ገመድህ ነፍስህን ካለህበት ስባ አምጥታ ወደ ሲኦል ታገባሃለች። ¹⁶ሥጋህም ከነፍስህ ከተለየ በኋላ እንደ አባታችን እንደ አዳም ሥጋ ፍጹም ሆኖ በእግዚአብሔር በቸርነቱ ጠል ይነሣል። በዚያም በደልንና ኀጢአትን እንደ ሠራህ እንደ አለማመንህ ፍዳህን ትቀበላለህ። ¹⁷ሌላውን ብቻ የምታስት አይምሰልህ፤ ራስህም ትስታለህ፥ በስሕተትህም በመቃብር ትኖራለህ፤ ከእግዚአብሔርም ትእዛዝ ወጥተው ይስቱ ዘንድ የሙታን ትንሣኤ የለም ትላለህ። ¹⁸እንደ ሠራኸው ሥራህ ፍዳህን ይሰጥህ ዘንድ ያስነሣሃል እንጂ በትቢያና በዐመድ ውስጥ ማን ይተውሃል? ¹⁹ያንጊዜ ግን በነፋስ ውስጥ ያለ ነፋስ ባሕርይህም ቢሆን፥ በውኃ ውስጥ ያለ ውኃ ባሕርይህም ቢሆን፤ በመሬት ያለ መሬት ባሕርይህም ቢሆን፥ በእሳትም ውስጥ ያለ እሳት ባሕርይህም ቢሆን ይመጣል። ²⁰በአንተ ያደረች፥ በጨለማ ቦታ የምትኖር ነፍስም ብትሆን ትመጣለች። ²¹በገነት በደስታ የሚኖሩ የጻድቃን ነፍሳትም ይመጣሉ። ²²አንተም አይሁዳዊ፥ አንተም ሳምራዊ፥ አንተም ፈሪሳዊ፥ አንተም ሰዱቃዊ እስኪፈረድብህ ድረስ በጨለማ ትኖራለህ። ²³ያንጊዜም ሰውን ስለ አሳትህ እንደ ሥራህ እግዚአብሔር እንደሚከፍልህ ታያለህ። ²⁴እንዲህም ትላቸዋለህ፦ የሞቱ ሰዎች አይነሡም፤ ነገ እንሞታለንና እንብላ፤ እንጠጣም፤ በሙሴም ወንበር ተቀምጠህ በቃልህ የሙታን ትንሣኤ የለም ትላለህ። ²⁵ስለዚህም የኦሪትን መጽሐፍ እያወቅህ፥ የመጻሕፍትንም ቃል እያስተማርህ ሳትህ፤ ሰውን ከምታስት ሳትማር በቀረህ ይሻል ነበር። ²⁶በክፉ ትምህርትህና በማይጠቅም ቃልህ የእግዚአብሔርን ሕዝብ ከምታስክድ የመጻሕፍትን ቃል በአላወቅህ ይሻልህ ነበር። ²⁷አንተ ግን እንደ ሥራህና እንደ ከንፈርህ ፍሬ ይሰጥሃል፤ እግዚአብሔር ፊት አይቶ አያዳላምና፥ በጎ ሥራንም ለሚያስተምሩ ለወዳጆቹ ከአዘጋጀው ጸጋ ይሰጣቸዋልና። ²⁸አንተም ከሚፈረድብህ ከእግዚአብሔር እጅ የምታመልጥበት የለም፤ እንደ ሥራህም ይከፍልህ ዘንድ አለው፤ አንተና ያስተማርሃቸውም በአንድነት ይፈረድባችኋል። ²⁹ሙታን እንደሚነሡም ዕወቅ፤ ሕጉን የጠበቁ ቢሆኑም ይነሣሉ፤ በመቃብር መቈየት አይችሉም፤ ዝናም በዘነመ ጊዜ ምድር ሣርን እንደምታወጣ ትእዛዙ ያወጣቸዋልና። ³⁰ዝናም ምድርን ባጠገባት ጊዜ ርጥብ እንጨት ቅጠልን እንደምታወጣ፥ ስንዴም ፍሬን እንደምታፈራ፥ እህልም ዝርዝርን እንደምታስገኝ፥ እግዚአብሔርም ከወደደ ፍሬዋን ትከለክል ዘንድ እንደማትችል፥ ³¹የፀነሰችም ሴት ምጥ በያዛት ጊዜ ማኅፀኗን መዝጋት፥ ሳትወልድም ማምለጥ እንደማትችል። ³²ምድርም እንደዚሁ በእርስዋ የተሰበሰቡትን ታወጣለች፤ የእግዚአብሔርንም ቃል ከሰማች በኋላ ማኅፀንዋን መዝጋት አትችልም፥ ነገር ግን ከእግዚአብሔር የታዘዘ ጠል ወደ እርስዋ ይወርዳልና በአንድ ጊዜ ትወልዳቸዋለች። ³³ሥጋዎችም ሬሳዎቻቸው በወደቁባቸው ቦታዎች ይሰበሰባሉ፤ የነፍሳት መዛግብት ቤቶችም ይከፈታሉ፤ ነፍሳትም ቀድሞ ወደ ተለዩበት ወደ ሥጋ ይመለሳሉ። ³⁴መለከትም በተነፋ ጊዜ ሙታን እንደ ዐይን ጥቅሻ ይነሣሉ፤ በእግዚአብሔርም ፊት ይቆማሉ፥ እንደ እጃቸውም ሥራ ይሰጣቸዋል። ³⁵ያንጊዜም ከሙታን ጋራ እንደምትነሣ ታያለህ፤ በምድር ላይ የሠራኸውንም ሥራ ሁሉ ታደንቃለህ፤ በዐይኖችህም ፊት ተጽፈው ባየሃቸው ጊዜ ያንጊዜ የማይረባ ጸጸትን ትጸጸታለህ። ³⁶ከሙታን ጋራም እንደምትነሣ፥ እንደ ሠራኸውም ሥራ እንደምትቀበል ታውቃለህ።

መጽሐፈ መቃብያን ካልእ 14