1 Maccabees Chapter 28 - መጽሐፈ መቃብያን ቀዳማዊ | EOTC Bible

¹ከዚህም በኋላ ልጆቹ በዙ፤ ከእነርሱም እግዚአብሔርን የሚያመሰግኑትና የሚያከብሩት፥ ትእዛዙንም የማያፈርሱ ነበሩ። ²የሆነውንና የሚሆነውን የሚናገሩ ነቢያትም ነበሩ፤ ከልጆቹም ሐሰት የሚናገሩ፥ ሰውንም የሚበድሉ ኀጢአተኞች ነበሩ፤ የአዳም የበኸር ልጁ ቃየል ክፉ ሆነ፤ ወንድሙ አቤልንም ገደለው። ³ወንድሙን አቤልንም ስለ ገደለ እግዚአብሔር በቃየል እጅግ ተቈጣ፤ ደሙንም ስለ ጠጣች እግዚአብሔር ምድርን ተቈጣት። ⁴እግዚአብሔርም ቃየልን፥ “ወንድምህ አቤል ወዴት አለ?” አለው ቃየልም በልቡ ትዕቢት “የወንድሜ የአቤል ጠባቂ እኔ ነኝ?” አለ። ⁵አቤልም ጻድቅ ነበረ፤ ቃየል ግን ደጉን ሰው ወንድሙን አቤልን በመግደል ኃጥእ ሆነ። ⁶ዳግመኛም ጻድቅ ሴት ተወለደ፤ አዳም ሠላሳ ሴቶችንና ሠላሳ ወንዶችን ወልዷልና። ከእነርሱም ደጋጎች ነበሩ፤ ክፉዎችም ነበሩ። ⁷ከእነርሱም ነቢያትና ጻድቃን ነበሩ፥ ከእነርሱም ኃጥኣንና ሸንጋዮች ነበሩ። ⁸ከእነርሱም የአባታቸውን የአዳምን ፈቃድ፥ ከአዳም ጀምሮ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ እስከ ጠበቀ እስከ ጻድቁ ኖኅ ድረስ፥ ለልጁ ለሴት የነገረውንም ሁሉ የሚፈጽሙ ደጋጎችና ቡሩካን ነበሩ። ⁹እርሱም ለልጆቹ የእግዚአብሔርን ሕግ አስጠበቃቸው፤ የእግዚአብሔርንም ሕግ እንዳያፈርሱ አባታቸው ኖኅ እንደ ነገራቸው እነርሱም ለልጆቻቸው ይነግሩ ዘንድ፥ የእግዚአብሔርንም ሕግ ይጠብቁ ዘንድ አደራ አላቸው። ¹⁰እነርሱም ከእነርሱ በኋላ ለልጆቻቸው እያስተማሯቸው ኖሩ። ¹¹ሰይጣን ግን አባቶቻቸውን ለመቃብር በአደረሱ፥ ሥዕል ባለባቸው ጣዖታት አድሮ፥ እሺ የሚሉትን ሰዎች ሲወጋቸውና ሲናገራቸው ኖረ፤ ያም የክፋት መምህር ያዘዛቸውን ሁሉ ሲያደርጉ ኖሩ። ¹²የእግዚአብሔርንም ፈቃድ የሚፈጽም ጻድቅ አብርሃም እስኪነሣ ድረስ እንደ ሥርዐታቸው ጣዖቱን ሲያመልኩ ኖሩ። ¹³እግዚአብሔርም ከእርሱ ጋራ በእሳትና በአውሎ ቃል ኪዳን አደረገ። ከዘመዶቹ ተለይቶ በጽድቅ መንገድ መሔድን እርሱ ቀድሞአልና። ¹⁴እግዚአብሔርም ለእርሱና ለልጆቹ ምድረ ርስትን እስከ ዘለዓለም ድረስ ይሰጣቸው ዘንድ ማለለት። ¹⁵እንዲሁም ለይስሐቅ የአባቱን የአብርሃምን ርስት ይሰጠው ዘንድ ማለለት፤ ለያዕቆብም እንዲሁ የአባቱን የይስሐቅን ርስት ይሰጠው ዘንድ ማለለት፤ ¹⁶ከእነርሱም በኋላ ዘራቸውን የያዕቆብን ልጆች ከዐሥራ ሁለቱ ነገደ እስራኤል ነገሥታትና ካህናት አደረጋቸው፤ ባረካቸው፤ “ብዙ፥ የብዙ ብዙም ሁኑ” አላቸው። ¹⁷የአባቶቻቸውንም ርስት ሰጣቸው፤ ነገር ግን እየመገባቸው፥ በሁሉም እየወዳደቸው ሳለ እግዚአብሔርን ማሳዘን አልተዉም። ¹⁸ባጠፋቸውም ጊዜ ያንጊዜ ይፈልጉታል፤ ተመልሰውም ወደ እግዚአብሔር ይገሠግሣሉ፤ እግዚአብሔርም ይወድዳቸዋልና ይቅር ይላቸዋል። ¹⁹ስለ ራሳቸውም አይደለም፤ ስለ አባቶቻቸው ነው እንጂ፥ ለፈጠረው ሁሉ መሓሪና ይቅር ባይ ነውና። ²⁰የተራበች ሰውነትንም ያጠግብ ዘንድ ቀኝ እጁን በበረከት ይዘረጋል፤ ለምግብ እህልን ያበዛ ዘንድ ለምሕረት ዐይኑን ይገልጣል። ²¹ለቍራዎች ጫጩቶችና ለሚጠሩት ሁሉ ምግብን ይሰጣቸዋል፤ ወደ እርሱም በጮሁ ጊዜ፥ የእስራኤልን ልጆች ከጠላቶቻቸው እጅ ያድናቸዋል። ²²ዳግመኛም ያሳዝኑት ዘንድ ይመለሳሉ፤ እርሱም በዙሪያቸው ያሉ ጠላቶቻቸውን አሕዛብን ልኮ ያጠፏቸዋል፥ ይገድሏቸዋል፥ ይማርኳቸዋልም። ²³ዳግመኛም በጩኸትና በልቅሶ ወደ እግዚአብሔር ይጮኻሉ፤ እርሱም ረዳትን ይልክላቸዋል፤ በነቢያት እጅም ያዳነበት ጊዜ አለ። ²⁴በመሳፍንትም እጅ ያዳነበት ጊዜ አለ፤ እግዚአብሔርንም ባሳዘኑት ጊዜ ጠላቶቻቸው አስገበሯቸው፤ ማረኳቸውም። ²⁵ዳዊትም ተነሥቶ ከኢሎፍላውያን እጅ አዳናቸው፤ ዳግመኛም እግዚአብሔርን አሳዘኑት፤ የሚያስጨንቋቸውንም አስነሣባቸው። ²⁶በዮፍታሔም እጅ ያዳነበት ጊዜ አለ፤ ዳግመኛም ያዳናቸውን እግዚአብሔርን ዘነጉት። እግዚአብሔር ፍዳውን አምጥቶባቸዋልና ክፉ የሆኑ፥ መከራን የሚያጸኑባቸውን፥ ፈጽመውም የሚማርኳቸውን ጠላቶችን ይልክባቸዋል። ²⁷ዳግመኛም በተጨነቁ ጊዜ ወደ እርሱ ጮሁ፤ እርሱም በጌዴዎን እጅ አዳናቸው፤ ዳግመኛም በእጃቸው ሥራ እግዚአብሔርን አሳዘኑት። ²⁸እርሱም ዳግመኛ የሚያሰቃዩአቸውን ላከባቸው፤ ተመልሰውም ወደ እግዚአብሔር አለቀሱ፤ ጮኹም። ²⁹ዳግመኛም በሶምሶን እጅ አዳናቸው፤ ጥቂትም ዐረፉ። አስቀድመውም በሠሩት ክፋታቸው እግዚአብሔርን ያሳዝኑት ዘንድ ተነሡ። ³⁰እርሱም ዳግመኛ የሚያስጨንቋቸውን ሌሎችን ላከባቸው። ዳግመኛም ረዳትን ይልክላቸው ዘንድ ወደ እግዚአብሔር ጮሁ፤ አለቀሱም፤ በባርቅና በዲቦራም እጅ አዳናቸው። ³¹ዳግመኛም እግዝአብሔርን እያመለኩት ጥቂት ዘመን ኖሩ፤ ዳግመኛም ረሱት፤ በቀደመ ክፋታቸውም እግዚአብሔርን አሳዝኑት። ³²እርሱም የሚያስጨንቋቸውን ሌሎችን ላከባቸው፤ ዳግመኛም በዮዲት እጅ አዳናቸው፤ ዳግመኛም ጥቂት ወራት ተቀምጠው እንደ ቀደመው እግዚአብሔርን በክፋታቸው ያሳዝኑት ዘንድ ተነሡ። ³³እርሱም የሚገዟቸው አሕዛብን አስነሣባቸው፤ እነርሱም ወደ እግዚአብሔር ጮሁ፤ አለቀሱም፤ በማታትዩና በልጆቹ እጅ በቤት ማዕዘን ላይ አዳናቸው። ³⁴የይሁዳን ሀገር ይወጋ ዘንድ የመጣው አሂሜሌክ የረዓይታዊውን ራስ መትቶታልና፤ ያም ራዓይታዊ በሞተ ጊዜ ሠራዊቱ ተበተኑ፤ ሸሹም፤ የእስራኤልም ልጆች እስከ ኢያቦቅ ወጉአቸው፤ ከእነርሱም አንድ እንኳ የሚሸሽ አላስቀሩም። ³⁵ከዚህ በኋላ ጥቂት ቈይተው እግዚአብሔርን ያሳዝኑት ዘንድ ተነሡ፤ እርሱም የሚገዟቸው አሕዛብን አስነሣባቸው፤ ዳግመኛም ወደ እግዚአብሔር ጮሁ፤ አለቀሱም፤ እግዚአብሔርም ሁልጊዜ አሳዝነውታልና፥ ሕጉንም ረስተዋልና እግዚአብሔር ጩኸታቸውንና ልቅሷቸውን ቸል አለ። ³⁶ማርከውም ከካህናቶቻቸው ጋር ወደ ከለዳውያን ሀገር ወሰዷቸው። ³⁷በዚያም ኀጢአትን እየሠሩ፥ ጣዖትንም እያመለኩ ከዳተኞች የእስራኤል ልጆች እግዚአብሔርን ማሳዘንን አልተዉም። ከማረኩዋቸው ከአሕዛብም ጋር ተቀላቀሉ። ³⁸እግዚአብሔርም በዚያ በኀጢአታቸው አንድ ጊዜ ያጠፋቸው ዘንድ ተቈጣ፤ በንጉሡም ሣጥን እልፍ ወርቅን አግብቶ በታወቀች ቀን ያጠፋቸው ዘንድ በነገረው ጊዜ ከሕንደኬ ጀምሮ እስከ ኢትዮጵያ ድረስ በፋርስ ሀገር ልጆቻቸውን እንዳያስቀር በንጉሡ በአርጤክስስ ልቡና ቍጣን አሳደረ። ³⁹እንዲህም አደረገ፥ በንጉሡ ፈቃድ የመልእክት ደብዳቤ ጻፈ፤ ወደ ፋርስም ሀገር ያደርስ ዘንድ በእጁ ያለ ማኅተምን ሰጠው። ⁴⁰ንጉሥ እንዳዘዘ ሊያጠፋቸው በወደደባት ባንዲት ቀን ያጠፋቸው ዘንድ ማኅተምን ሰጠው፤ ብዝበዛቸውን ወርቁንና ብሩን ግን ወደ ንጉሡ ሣጥን ያገቡ ዘንድ አዘዘ። ⁴¹ያንጊዜም የእስራኤል ልጆች ይህን በሰሙ ጊዜ ወደ እግዚአብሔር ፈጽመው ጮሁ፤ አለቀሱም፤ ለመርዶክዮስም ነገሩት፤ መርዶክዮስም ለአስቴር ነገራት። ⁴²አስቴርም“ጹሙ፤ ጸልዩም፤ የእስራኤል ልጆች ወገኖችም ሁሉ ባላችሁበት ቦታ ወደ እግዚአብሔር ጩሁ” አለች። ⁴³መርዶክዮስም ማቅ ለበሰ፤ በራሱም ትቢያን ነሰነሰ፤ የእስራኤልም ልጆች ባሉበት ሀገር ጾሙ፤ ጸለዩም፤ ንስሓም ገቡ። ⁴⁴አስቴርም እጅግ አለቀሰች፤ ንግሥትም ስትሆን ማቅ ለበሰች፤ ትቢያንም ነሰነሰች፤ ራሷንም ተላጨች፤ የፋርስም ንግሥታት እንደሚያደርጉት ሽቱን አልተቀባችም፤ በጥልቅ ልቡናዋም ወደ አባቶችዋ ፈጣሪ ወደ እግዚአብሔር ጮኸች፤ አለቀሰችም። ⁴⁵ስለዚህም በፋርስ ንጉሥ በአርጤክስስ ፊት ሞገሰን ሰጣት፤ ስለ አባቶችዋም ፈጣሪ ታላቅ ግብዣን አደረገች። ⁴⁶ንጉሡና ሐማም አስቴር ወደ አዘጋጀችው ምሳ ገቡ፤ በዚያም በመርዶክዮስ ላይ ያደርግ ዘንድ እንደ ወደደ እግዚአብሔር ለሐማ ፍዳውን ከፈለው፤ በረጅም እንጨት ላይም ሰቀሉት። ⁴⁷በፈቃዳቸው ሁሉ እንዳሉ እስራኤልን ይተዋቸው ዘንድ፥ እንዳያስገብሯቸውም፥ እንዳይቀሟቸውም፥ እንዳይበድሏቸውም፥ ገንዘባቸውንም እንዳይወስዱባቸው የንጉሡ ደብዳቤ ተላለፈ። ⁴⁸ሀገራቸውን እንዳያጠፉ፥ ከብቶቻቸውንም እንዳይማርኩ፥ ነገር ግን በፋርስ ሀገር ሁሉ ይወድዷቸውና ያከብሯቸው ዘንድ ደብዳቤው ተላለፈ። በንስሓ ወደ እርሱ በለመኑና በጮኹ ጊዜ እግዚአብሔር እስራኤልን እንዲህ ይቅር ይላቸዋልና። ⁴⁹ባሳዘኑትም ጊዜ የሚያስጨንቋቸው አሕዛብን ያስነሣባቸዋል፤ ያንጊዜም ረዳታቸውን ይልክላቸው ዘንድ መከራ ከሚያጸኑባቸው ከአሕዛብም እጅ ያድናቸው ዘንድ ፈጽመው ያለቅሳሉ፤ ይጮኻሉም።

መጽሐፈ መቃብያን ቀዳማዊ 28