1 Maccabees Chapter 24 - መጽሐፈ መቃብያን ቀዳማዊ | EOTC Bible

¹ጌዴዎን እግዚአብሔርን በታመነው ጊዜ በጥቂት ሠራዊት እልፍና የብዙ ብዙ የሆኑ፥ እንደ አንበጣም ቍጥር የሌላቸው ያልተገረዙ የአሕዛብን ሠራዊት ድል ነሣ። ²ነገሥታትና መኳንንት ሆይ! ያለ እኔ ሌላ አምላክ የለምና ሌሎች አማልክትን አትመኑ። ³ከእናታችሁ ማኅፀን ያወጣኋችሁ፥ ያሳደግኋችሁም፥ የመገብኋችሁም፥ ያለበስኋችሁም እኔ አምላካችሁ እግዚአብሔር ነኝና ለምን ታመካኛላችሁ? ያለ እኔስ ሌላ አምላክን ለምን ታመልካላችሁ። ⁴ይኸን ሁሉ አደረግሁላችሁ፤ ምንስ ሰጣችሁኝ? እኔስ ከእናንተ ምን እሻለሁ? የነፍሳችሁን መዳን ነው እንጂ፥ በሕጌና በሥርዐቴ፥ በትእዛዜም ትሔዱ ዘንድ፥ እኔም የነፍሳችሁን ድኅነት እሰጣችሁ ዘንድ ነው እንጂ፤ ⁵ሁሉን የሚገዛ እግዚአብሔር እንዲህ አለ፥ “ከጣዖትና ከጥንቆላ፥ ከሟርትም ራሳችሁን አድኑ።” ⁶በእነዚህ ይህን በሚያደርጉና በሚሰሟቸውም ላይ፥ ፈቃዳቸውን በሚያደርጉና ወዳጅም በሚሆኗቸው ላይ፥ በትእዛዛቸውም በሚሔዱ ላይ የእግዚአብሔር መቅሠፍት ይመጣባቸዋል። ⁷የማያውቋችሁና የማይራሩላችሁ ሕዝብ ይነሡባችኋልና፥ የፈጠራችሁ የእግዚአብሔርንም ፈቃድ ካላደረጋችሁ ከነቢዩ ከሳሙኤል ጀምሮ ነቢያት እንደ ተናገሩ፥ ዳግመኛም ሕዝቅኤልና ሄኖክ እንደ ተናገሩ፥ አሳፍም እንደ ተናገረ የድካማችሁን ፍሬ ይበላሉ። ⁸እንዲህም አለ፥ “ክፉ ሰዎች ልብሳቸውን ለውጠው ይመጣሉ፤ ከመብላትና ከመጠጣት፥ በብርና በወርቅም ከማጌጥ፥ እግዚአብሔርም የማይወድደውን ሥራ ሁሉ ከመሥራት በቀር ሌላ ሕግ የላቸውም። ⁹እነርሱ ግን ወደ መብልና መጠጥ ለመሄድ የተዘጋጁ ናቸው፤ ከዕንቅልፋቸውም ከነቁ በኋላ ከጧት ጀምሮ እስከ ማታ ወደ ክፉ ሥራ ይሮጣሉ። በመንገዳቸው ጕስቍልናና ጥፋት እንጂ ለእግራቸው የሰላም ጎዳና የለውም። ¹⁰የሰላም መንገድንም አያውቋትም፤ በዐይኖቻቸውም ፊት እግዚአብሔርን መፍራት የለም፤ ሃይማኖትና ምግባር የሌላቸው ጠማሞችና ክፉዎች ናቸው፤ ስስታሞች፥ በላተኞችና ጠጪዎች፥ ሰካራሞችና በደላቸውም ያለ ሕግ ነው። ወደ መዳራትና ደም ወደ ማፍሰስ ወደ ስርቆትና ወደ መክዳትም፥ በግፍም የሌላውን ገንዘብ ወደ መቀማት የሚሄዱ ናቸው። ¹¹ያለ ፍርድና ያለ ሕግም የሚወቅሱ ናቸው፤ የፈጠራቸው እግዚአብሔርንም አይፈሩትምና በፊታቸው ሐፍረት የለም። ¹²የሚያዩትን የሰውን ፊት አያፍሩም፤ የሽበታምና የሽማግሌ ፊትን አያፍሩም፤ የዓለምንም ገንዘብ በሰሙ ጊዜ በዐይናቸው ሳያዩት የራሳቸው ገንዘብ ያደርጉታል፤ በዐይናቸው ፊት እግዚአብሔርን መፍራት የለምና በዐይናቸው በአዩት ጊዜ ባፋቸው የበሉት ይመስላቸዋል። ¹³መኳንንቶቻቸውም ያደራ ገንዘብ ይበላሉ፤ እነርሱም ከዳተኞች ናቸውና፥ በአንደበታቸውም እውነት የለምና ጧት የተናገሩትን ማታ አይደግሙትም። ¹⁴የድሆችንና የጦም አዳሪዎችን ጩኸት ቸል ይላሉና፥ ስደተኞችንም ከሚቀሟቸው እጅ አያድኗቸውምና የሚያውኩ ንጉሦቻቸው ለክፋት ይፋጠናሉ። ¹⁵ስለዚህም የተበደለውንና ስደተኛውን ያድኗቸው እንጂ ነገሥታቱ ፍርድን የሚነፍጉ አይሁኑ።” ¹⁶እነርሱ ግን ግብር የሚያስገብሩ ደምንም የሚጠጡ ወንጀለኞች ናቸው፤ መንገዳቸውም ክፉ ነውና እንቦሳዪቱን ከእናትዋ ጋር፥ ወፍንም ከጫጩቶችዋ ጋር ሲበሉ አይራሩም፤ ያዩትንና የሰሙትንም ሁሉ ለየራሳቸው ያደርጋሉ። ¹⁷እነርሱ ለራሳቸው ይሰበስቡ ዘንድ ይወድዳሉ እንጂ ለሕመምተኞችና ለድሆች አይራሩም፤ በዐመፅም የሌላውን ገንዘብ ይቀማሉ፤ በቤታቸው ያደልቡ ዘንድ፥ በእርሱም ደስ ይላቸው ዘንድ ያገኙትን ሁሉ ይሰበስባሉ። ¹⁸ከጕድጓዱ እንደ ወጣ፥ ፍለጋውም እንደማይገኝ፥ ወደ ቤቱም እንደማይመለስ አሸን ፈጥነው ይጠፋሉና፥ በሕይወታቸው ሳሉ በጎ ሥራን ስላልሠሩ እግዚአብሔር በቍጣው በያዛቸው ጊዜ ለነፍሳቸው ወዮላት። ¹⁹እግዚአብሔር ቸል ባላቸው ጊዜ በአንድ ወገን እንደ አሉ አንድ ጊዜ ይጠፋሉ፤ እግዚአብሔርም ወደ ንስሓ ይመለሱ እንደ ሆነ ይታገሣቸዋል እንጂ ለማጥፋት አይቸኩልምና በጊዜው ይጠፋሉ። ²⁰ወደ ንስሓ ባይመለሱ ግን ከእነርሱ አስቀድሞ እንደ ነበሩ፥ የእግዚአብሔርን ትእዛዝ በሚገባ እንዳልጠበቁ ከእነርሱ በፊት እንደ ነበሩት ቀደምት ያጠፋቸዋል። ²¹የሰው ሥጋ የሚበሉና የሰው ደም የሚጠጡ ናቸው፤ ወደ ኀጢኣት ለመሔድ ግፍን ይታጠቃሉና በፊታቸው ሁልጊዜ እግዚአብሔርን መፍራት የለም፤ ከመኝታቸው ከተነሡ በኋላ ዐመፅ ለመሥራት አያርፉም። ²²በምድርም ላይ የብዙ ሰዎችን ሕይወት ያጠፉ ዘንድ፥ ሥራቸው መብላትና መጠጣት፥ ወደ ክፋትና ወደ ጥፋትም መሮጥ ነው።

መጽሐፈ መቃብያን ቀዳማዊ 24