1 Maccabees Chapter 2 - መጽሐፈ መቃብያን ቀዳማዊ | EOTC Bible

¹ከነገደ ብንያም ስሙ መቃቢስ የሚባል አንድ ሰው ነበረ። ²መልከ መልካሞችና እጅግ ብርቱዎች የሆኑ ሦስት ልጆች ነበሩት፥ በሰው ሁሉ ዘንድ በዚያች የጺሩጻይዳን ግዛት በምትሆን በከለዳውያን ምድር በምድያምና በሜዶን ሀገር መወደድ ነበራቸው። ³በአገኙአቸውም ጊዜ እንዲህ አሏቸው፥ “ንጉሡ እንዳዘዘ ለጺሩጻይዳን አማልክት አትሰግዱምን? መሥዋዕትስ አትሠዉምን? ⁴እንቢ ብትሉ ግን ይዘን ወደ ንጉሡ እንወስዳችኋለን፤ ንጉሡም እንዳዘዘ ገንዘባችሁን ሁሉ እናጠፋለን።” ⁵እነዚያ መልከ መልካሞች ጐልማሶችም፥ “እኛስ የምንሰግድለት ሰማይንና ምድርን፥ ባሕርን፥ በውስጧም ያለውን፥ ፀሐይንና ጨረቃን፥ ከዋክብትንና ደመናትን የፈጠረ የአባቶቻችን አምላክ አለ፤ እኛ የምናመልከው፥ የምናምንበትም እውነተኛ አምላክ እርሱ ነው” ብለው መለሱላቸው። ⁶እነዚያም የንጉሡ ብላቴኖች አራት መሳፍንት ነበሩ፤ የጦር መሣሪያቸውን የሚሸከሙ አሽከሮቻቸውም ሃምሳ፥ ሃምሳ ነበሩ። ⁷እነዚህንም ቅዱሳን ይይዟቸው ዘንድ በወደዱ ጊዜ ከእጃቸው አመለጡ፤ የነካቸውም የለም፤ እነዚያ ጐልማሶች በኀይል ፈጽሞ አርበኞች ናቸውና ጋሻ ጦራቸውን ይዘው ሄዱ። ⁸ከእነርሱም ድብን አንቆ የሚገድል ነበር፤ ወዲያውኑም እንደ ዶሮ ያንቀው ነበር። ⁹ከእነርሱም በአንዲት ድንጋይ ወይም በአንድ ጊዜ በበትር መትቶ አንበሳ የሚገድል ነበር። ¹⁰ከእነርሱም በሰልፍ ጊዜ በአንድ ሰይፍ በአንድ ጊዜ መትቶ ሰው የሚገድል ነበር፤ እንዲሁም ስማቸውና አደናቸው በሞዓብና በከለዳውያን ምድር ሁሉ የተጠራ ነበር። ¹¹በኀይልም አርበኞች ነበሩ፤ ደም ግባትም፥ የነገርም መወደድ ነበራቸው። ¹²ዳግመኛም የመልካቸው ደም ግባት ድንቅ ነበር፤ ነገር ግን እግዚአብሔርን ስላመለኩት፥ ሞትንም ስላልፈሩት ከሁሉ የምትበልጥ የልቡናቸው ደም ግባት ናት። ¹³ጭፍራዎችንም ባስፈሩአቸው ጊዜ ይይዛቸው ዘንድ የቻለ የለም፤ ብርቱዎች የሆኑ እነርሱ ግን ከፍ ወደ አለ ተራራ ወጥተው አመለጡ። ¹⁴እነዚያ ጭፍሮችም ወደ ከተማ ተመልሰው ያንባውን በር ዘጉ፤ እነዚያን አርበኞች መቃብያንን ካላመጣችኋቸው ከተማችሁን በእሳት እናቃጥላታለን፤ ወደ ንጉሡም ልከን ሀገራችሁን እናጠፋለን ብለው ሕዝቡን አስፈራሯቸው። ¹⁵የዚያን ጊዜም የሀገሩ ሰዎች ድሆችና ባለጸጎች፥ ወንዶችና ሴቶች፥ አባቱና እናቱ የሞቱበት ልጅና ባልቴቶችም፥ ሁሉም ወጥተው በአንድነት ጮሁ፤ ዐይኖቻቸውንም ወደ ተራራ አቀኑ፤ “እኛንና ሀገራችንን አታጥፉ” ብለው ወደ እነርሱ ጮሁ። ¹⁶የዚያን ጊዜም በአንድነት አለቀሱ፤ ከእግዚአብሔርም የተነሣ ፈሩ። ¹⁷ፊታቸውን ወደ ምሥራቅ መልሰው፥ እጃቸውንም ዘርግተው በአንድነት ወደ እግዚአብሔር ለመኑ፤ እንዲህም አሉ፥ “አቤቱ ትእዛዝህንና ሕግህን ያፈረሱ እነዚህን ሰዎች እንቢ እንበላቸውን? ¹⁸እኛ ግን በወርቅና በብር፥ የሰው እጅም በሠራው በደንጊያና በእንጨት ይታመናል እንጂ ሕግህን የማያምን የዚያን ወንጀለኛ ቃል እንሰማ ዘንድ አንወድም። ¹⁹የምታድንና የምትገድል አንተ ፈጣሪው ሳለህም ራሱን እነርሱ እንደ ፈጠሩት ያደርጋል፤ እርሱስ የሰውን ደም የሚያፈስ፥ የሰውንም ሥጋ የሚበላ ነው። ²⁰እኛ ግን የዚያን የወንጀለኛ ፊት እናይ ዘንድ፥ ቃሉንም እንሰማ ዘንድ አንወድም። ²¹ነገር ግን አንተ ካዘዝኸን ወደ እርሱ እንሄዳለን፤ በአንተ ስላመንን ሰውነታችንን ለሞት አሳልፈን እንሰጣለን፤ ለአማልክቶች መሥዋዕት ሠዉ ባለ ጊዜም የዚያን የወንጀለኛ ቃል አንሰማም። ²²ፈቃድህን ያደረጉ፥ በሕግህም ጸንተው የኖሩ የአባቶቻችን አምላክ አቤቱ፥ ኵላሊትንና ልቡናን የምትመረምር የአብርሃም፥ የይስሐቅ፥ የያዕቆብም አምላክ ሆይ! እኛ ግን በፍጹም ልባችን አንተን አመንን። ²³የሰውን ልቡና መርምረህ ኃጥኡንና ጻድቁን ትረዳዋለህ፤ የሚሰወርህም የለም፤ የተሸሸገውም ባንተ ዘንድ የተገለጠ ነው። ²⁴እኛ ግን ከአንተ በቀር ሌላ አምላክ የለንም። ²⁵ነገር ግን ስለ ቅዱስ ስምህ ሰውነታችንን ለሞት እንሰጥ ዘንድ በዚህ በምንገዛልህ ሥራ ኀይል፥ ብርታትና መጠጊያም ሁነን። ²⁶እስራኤልም ወደ ግብፅ ሀገር በገቡ ጊዜ የያዕቆብን ጸሎት ሰማህ፤ አሁንም ቅዱስ አምላክ ሆይ እንለምንሃለን።” ²⁷መልካቸው ፈጽሞ ያማረ፥ ሁለቱም ሰዎች በፊታቸው ቆመው በታዩአቸው ጊዜ እንደ መብረቅ የሚያስፈሩ የእሳት ሰይፎች ወርደው ያንጊዜ አንገታቸውን ቈርጠው ገደሏቸው፤ ያንጊዜም እንደ ቀደመው ሕያዋን ሁነው ተነሡ። ²⁸የመልካቸው ደም ግባት ፈጽሞ ያማረ ሆነ፤ ከፀሐይም ይልቅ አበሩ፤ ከቀደመውም ይልቅ ያማሩ ሆኑ።

መጽሐፈ መቃብያን ቀዳማዊ 2